نکتهٔ فقهی: حکومت بر اساس شریعت (انبیای بنی اسرائیل)

انبیاء بنی اسرائیل به تعبیر قرآن نعمت الهی بر آنها بودند اما این قوم این نعمت بزرگ را پاس نداشته در مواردی اقدام به قتل آنهان نمودند. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): بنی‌اسرائیل در مواردی اقدام به آزار و اذیت و کشتن پیامبران خود نمودند که این اعمال از نظر شرعی و اخلاقی محکوم است و می‌تواند مستلزم مسئولیت کیفری باشد. شاخه: کیفری

اسرائیل لقب حضرت یعقوب علیه السلام است و بنی اسرائیل دوازده سبط یا خاندان اند که آنها را از نسل دوازده پسر یعقوب می دانند. به پیامبرانی که بر قوم بنی اسرائیل مبعوث شده اند انبیاء بنی اسرائیل گفته می شود.

بنی اسرائیل یعنی اولاد یعقوب و اصطلاحا به نسل او گفته می شود که پس از او تعدادشان بسیار شد و تبدیل به قومی بزرگ شدند. منبع: محمدمهدی تاج‌لنگرودی، بی‌جا، انتشارات ممتاز، چاپ دوم، سال ۱۳۷۴، ج ۱، ص ۱۵۷ · قم، انتشارات اسلامی، چاپ اول، سال ۱۳۸۵، ج ۱، ص ۱۶۹ · تفسیر منشور جاوید، قم، انتشارات امام صادق علیه‌السلام، چاپ اول، ج ۱۱، ص ۳۲۵ · دانشنامه جهان اسلام، مدخل «بنی اسرائیل»

حضرت یعقوب علیه السلام به همراه فرزندانش در زمین کنعان زندگی می کردند که حضرت یوسف علیه السلام عزیز مصر شد و نزد فرعون اعتبار یافت. فرزندان یعقوب با خود او در سالهای قحط به مصر رفتند و در آن کشور ماندند. سالها بر آنان گذشت و نسل آنها بسیار شد. اما آن فرعون که زمان یوسف بود از جهان رفت و فراعنه دیگر جانشین او شدند و مردم مصر با بیگانگان بد رفتار می کردند و آنها را به خدمت گرفته آزار و شکنجه می دادند تا حضرت موسی علیه السلام به پیغمبری برگزیده شد و بنی اسرائیل را از سلطه فرعون رها نموده از مصر به سمت کنعان (سرزمین پدریشان)حرکت داد. اما در آنجا با مقابله فلسطینیان و عمالقه روبرو شد. بنی اسرائیل حدود چهل سال، که طی آن یک نسلشان از بین رفت، در صحرای سینا سرگردان بودند تا اینکه پس از وفات موسی علیه السلام، یوشع جانشین وی شد و بتدریج کنعان را فتح کرد. حضرت موسی علیه السلام بنی اسرائیل را به گروه های مختلف تقسیم کرده بود و کار هر یک را به رئیسی سپرده تا به اختلاف آنان برسند و میان آنها مطابق دستور شریعت حکم کنند و پس از آن که زمین مقدس را تصرف کردند همچنان اراضی را میان دوازده سبط پخش کردند و هر سبط را مانند حضرت موسی علیه السلام به گروهها زیر فرمان رؤسا و قضاة مقرر داشتند و احکام شرع میان آنها اجرا می شد و یک رئیس کل یا کاهن و قاضی بزرگ بر آنها نظر داشت. نزدیک چهارصد سال بر این گذشت از آنگاه بعللی از بزرگان خویش درخواست پادشاهی کردند مانند سایر امت ها و خداوند طالوت را بر آنها گماشت و پس از وی حضرت داود پادشاه شد و حضرت سلیمان علیه السلام جانشین او گشت و حضرت داود از سبط یهودا بود. هجده پادشاه از نسل داود از سال ۹۷۵ تا ۵۷۶ قبل از میلاد مسیح یعنی ۳۹۹ سال در قسمت جنوبی حکومت کردند. منبع: ابوالحسن شعرانی، نثر طوبی (دائره المعارف لغات قرآن کریم)، ذیل واژه «اسرائیل»

منظور از انبیاء بنی اسرائیل می تواند یکی از این دو باشد: # پیامبرانی که از بنی اسرائیل بودند: که در این صورت اولین آنها حضرت یوسف علیه السلام است. # پیامبرانی که بر بنی اسرائیل مبعوث شدند: که در این صورت اولین آنها حضرت موسی علیه السلام است که برای نجات این قوم از چنگال فرعون مبعوث شد.

از حضرت یوسف ، حضرت داود ، حضرت سلیمان ، حضرت شعیا ، حضرت الیاس ، حضرت یوشع ، حضرت یونس ، حضرت عزیر ، حضرت زکریا ... و از انبیاء دارای شریعت، حضرت موسی و حضرت عیسی علیهم‌السلام را می‌توان نام برد. منبع: گزیده ناسخ التواریخ از آدم تا خاتم · سوره بقره/سوره دوم، آیه۸۷. ولقد آتینا موسی الکتاب

خداوند از زبان حضرت موسی علیه السلام انبیاء بنی اسرائیل را به عنوان نعمتی بر آنها معرفی می نماید: وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ یَا قَوْمِ اذْکُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ جَعَلَ فِیکُمْ أَنْبِیَاءَ وَجَعَلَکُمْ مُلُوکًا وَآتَاکُمْ مَا لَمْ یُؤْتِ أَحَدًا مِنَ الْعَالَمِینَ و یاد کن زمانى که موسى بقوم خود بنى اسرائیل فرمود اى قوم من یاد کنید نعمة خداوند را که بشما عنایت فرمود که انبیایى از بنى اسرائیل در شما قرار داد و سلاطینى از شما مقرر فرمود و بشما داده چیزى که باحدى از عالمین داده نشده. اما بنی اسرائیل کفران نعمت نموده با پیامبران خود رفتار بسیار بدی داشتند. سرپیچى آنان از فرمان موسى(علیه السلام) مبنى بر ورود به سرزمین مقدس و نیز در داستان گاو بنى‌اسرائیل از این قبیل است همچنین زمانى که بنى‌اسرائیل براى رویارویى با قوم جالوت، از پیامبرشان خواستند که فرماندهى براى آنان برگزیند تا به رهبرى او به جنگ با دشمنان بروند، پس از تعیین فرمانده نافرمانى کرده، او را یارى نکردند گویا نافرمانى بنى‌اسرائیل براى آن پیامبر معهود بوده است که با گوشزد کردن فرار از جنگ، از آنان اقرار مجدد مى‌گیرد؛ ولى باز هم آنان نافرمانى مى‌کنند. آزار و اذیت یوسف و‌ یعقوب (علیهما السلام) به وسیله نیاکان نخست بنى اسرائیل و آزار هارون تا مرز کشتن از این قبیل است. آنها در دوره های بعدی جسارت را به نهایت حد خود رسانده، برخی از حاملان حق چون یحیی و ذکریا علیهماالسلام را شکنجه و سرانجام به شهادت رساندند . همچنین برای کشتن حضرت عیسی علیه السلام اقدام نمودند. به عنوان نمونه در آیه ۹۱ سوره بقره می فرماید: قُل فَلِمَ تَقتُلونَ اَنبِیاءَ اللّهِ مِن قَبلُ اِن کُنتُم مُؤمِنِین}}». منبع: سوره مائده/سوره پنجم، آیه ۲۰ · سوره مائده/سوره پنجم، آیه ۲۴ · سوره بقره/سوره دوم، آیه ۶۷-۷۳ · سوره بقره/سوره دوم، آیه ۲۴۶ · دائرة المعارف قرآن کریم، جلد ۶، مدخل "بنی اسرائیل" از ابوالفضل روحى و بخش ادیان · یوسف/ ۱۲، ۹ ـ ۲۰ · سوره اعراف/سوره هفتم، آیه ۱۵۰ · ج۱، ص۲۹۵ · سوره نساء/سوره چهارم، آیه۱۵۷ · سوره بقره/سوره دوم، آیه۹۱ · سوره آل عمران/سوره سوم، آیه۲۱