نکتهٔ فقهی: خمس مال ناصبی که به اغتیال گرفته شده

اغتیال کافر حربی در حال جنگ با مسلمانان جایز است. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): اغتیال کافر حربی در حال جنگ با مسلمانان جایز است. شاخه: کیفری

اغتیال کافر ذمی و نیز کافر حربی که بین وی و مسلمانان عقد امان یا صلح بسته شده، جایز نیست. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): اغتیال کافر ذمی و نیز کافر حربی که بین وی و مسلمانان عقد امان یا صلح بسته شده، جایز نیست. شاخه: کیفری

لیکن چنانچه بعد روشن شود دروغ گفته‏اند، اغتیال آنان جایز است. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): اگر حربیان ادّعا کنند که اهل کتاب هستند و سخنشان پذیرفته شود، اما بعداً دروغ بودن ادعایشان روشن شود، اغتیال آنان جایز است. شاخه: کیفری

کشتن غافلگیرانه کافر ذمّی که با یورش بر مسلمانان پیمان خویش را نقض کرده، جایز است. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): کشتن غافلگیرانه کافر ذمّی که با یورش بر مسلمانان پیمان خویش را نقض کرده، جایز است. شاخه: کیفری

عقد هدنه‏ای را که به هردلیل فساد آن معلوم شده، باید نقض و آن را به کفّار اعلام کرد و پیش از اعلام، اغتیال آنان جایز نیست. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): عقد هدنه‏ای را که فساد آن معلوم شده، باید نقض و آن را به کفّار اعلام کرد و پیش از اعلام، اغتیال آنان جایز نیست. شاخه: کیفری

آنچه از اموال اهل حرب در زمان صلح به نیرنگ و فریب گرفته شده، باید به صاحبش بازگردانده شود — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): آنچه از اموال اهل حرب در زمان صلح به نیرنگ و فریب گرفته شده، باید به صاحبش بازگردانده شود. شاخه: اموال و مالکیت

لیکن در غیر زمان صلح، از آنِ گیرنده آن است. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): آنچه از اموال اهل حرب در غیر زمان صلح به نیرنگ و فریب گرفته شده، از آنِ گیرنده آن است. شاخه: اموال و مالکیت

با نیرنگ یا غافلانه کسی را کشتن و همچنین مال دیگری را به نیرنگ گرفتن را اغتیال می‌گویند واز آن در باب جهاد سخن رفته است.

تفاوت اغتیال با ترور در آن است که ترور در اصطلاح، قتل سیاسی به وسیله سلاح است لیکن اغتیال، کشتن کسی به صورت غافلگیرانه یا با نیرنگ است؛ خواه با سلاح باشد یا غیر سلاح، در امور سیاسی باشد یا در امور غیر سیاسی. پس اغتیال اعم از ترور است و ترور از مصادیق اغتیال به شمار میرود. منبع: مبسوط در ترمینولوژی حقوق ۲ / ۱۲۰۱

اغتیال کافر ذمی و نیز کافر حربی که بین وی و مسلمانان عقد امان یا صلح بسته شده، جایز نیست. اغتیال کافر حربی در حال جنگ با مسلمانان جایز است. اگر حربیان ادّعا کنند که اهل کتاب هستند، سخنشان بدون نیاز به بینه پذیرفته و از ایشان جزیه گرفته میشود؛ لیکن چنانچه بعد روشن شود دروغ گفتهاند، اغتیال آنان جایز است. کشتن غافلگیرانه کافر ذمّی که با یورش بر مسلمانان پیمان خویش را نقض کرده، جایز است. عقد هدنهای را که به هردلیل فساد آن معلوم شده، باید نقض و آن را به کفّار اعلام کرد و پیش از اعلام، اغتیال آنان جایز نیست. کافر حربی که به اشاره مسلمانی به صف مسلمانان پیوسته و با وی بر امان تفاهم کرده است، همان اشاره، امان به شمار میرود. اگر کافر از اشاره، گمان امان برده، لیکن مسلمانان چنین ارادهای نداشتهاند، کافر اغتیال نمیشود؛ بلکه به جای امن بازگردانده میشود و اگر کافر از اشاره، امان نفهمیده باشد، اغتیال او جایز است. منبع: جواهر الکلام ج۲۱، ص۷۹-۸۱ · قواعد الاحکام ج۱، ص۵۰۸ · قواعد الاحکام ج۱، ص۵۱۶ · تذکرة الفقهاء ج۹، ص۳۷۳ · تذکرة الفقهاء ج۹، ص۹۰-۹۲

آنچه از اموال اهل حرب در زمان صلح به نیرنگ و فریب گرفته شده، باید به صاحبش بازگردانده شود، لیکن در غیر زمان صلح، از آنِ گیرنده آن است. در چگونگی پرداخت خمس آن اختلاف است. منشأ اختلاف، اختلاف نظر در صدق عنوان غنیمت بر آن است. کسانی که آن را مصداق غنیمت دانستهاند، به پرداخت خمس آن بدون در نظر گرفتن مئونه سال قائل شدهاند؛ لیکن آنان که آن را غنیمت ندانستهاند، پرداخت خمس را در صورتی واجب میدانند که مازاد بر مئونه سال باشد به قول مشهور، مال ناصبی که به اغتیال گرفته شده، از آنِ گیرنده آن است، لیکن خمس آن بدون در نظر گرفتن مئونه سال باید پرداخت شود. منبع: العروة الوثقی ج۲، ص۳۶۸