نیازهای حقوقی › لوایح حقوقی › پاسخ وکیل خواهان
لایحه پاسخ به دفاعیه خوانده درباره ضمان درک
راهنمای استفاده از این نمونهمتن
- کاربرد
- خواهان یا وکیل او برای پاسخ به دفاعیات خوانده در اختلاف مربوط به مستحقللغیر درآمدن مبیع و آثار آن تنظیم میکند.
- کجا داده میشود
- شعبه رسیدگیکننده دادگاه عمومی حقوقی
- مدارکِ پیوست
- لایحه دفاعیه خوانده، قرارداد و پیوستها، اسناد پرداخت، رأی یا سند اثباتکنندهٔ تعلق مال به دیگری، اظهارنامه و مکاتبات مرتبط
- نکاتِ تنظیم
- وضعیت مالکیت مبیع و دلیل مستحقللغیر درآمدن آن را مستند و روشن بیان کنید. علم یا بیاطلاعی خریدار و ادعاهای مربوط به ثمن یا غرامات را با توجه به مدارک پرونده جداگانه بررسی کنید. پاسخ را به خواستهٔ ثبتشده در دادخواست محدود کنید و از بیان نتیجهٔ قطعی بدون پشتوانهٔ پرونده بپرهیزید.
- اشتباهاتِ رایج
- فرضکردن مسئولیت یکسان فروشنده در همهٔ وضعیتها، بدون توجه به علم خریدار و دلایل پرونده. مطالبهٔ مبالغ یا خسارتهای بدون سند یا خارج از خواستهٔ دادخواست.
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
«نمونه لایحه خواهان/ پاسخ به لایحه دفاعیه خوانده/ ضمان درک
کلاسه: ............
خواهان:
خوانده:
خواسته:
موضوع لایحه:
پاسخ به لایحه دفاعیه مورخ ............... مثبوت به شماره .............
ریاست محترم شعبه ......... دادگاه عمومی حقوقی .........
سلام علیکم-
با احترام و جواز حاصله از مدول یک برگ وکالتنامه مصلق به تمبر مالیاتی به وکالت از ناحیه خواهان پرونده آقا/خانم ............ در پاسخ به لایحه دفاعیه تقدیمی از سوی وکیل محترم خوانده به تاریخ ................... خاطر عالی را مستحضر میدارد:
استدلال و استنتاج وکیل محترم از قوه به فعل تبدیل نشده و اصولاً چنین قابلیتی نیز برای آن قابل تصور نبوده و مالاً وکیل محترم خوانده با بکار بردن کلماتی از ظاهر حق، مراد باطلی را در باطن دنبال نموده و مصداق (کلمهُ حق یرادُ بِها الباطل) میباشند و این اقدام صرفاً به علت زیاده خواهی وکیل محترم خوانده حادث گردیده است، زیرا: ضمان به معنی مسئولیت و تعهد است، درک به معنی تدارک جبران ضرر میباشد «در اصطلاح حقوقی- مسئولیت بایع نسبت به ثمنی که گرفته است در صورتی که مبیع مال غیر درآید، معنی مسئولیت مزبور این است که بایع باید ثمن را به مشتری رد کند. عین همین مسئولیت را مشتری در مقابل بایع نسبت به مبیعی که گرفته است دارد یعنی اگر ثمن مال غیر درآید مشتری باید مبیع را به بایع رد کند. ضمان درک از مصادیق ضمان ناشی از قرارداد است.»
مطابق بند 2 ماده 362 ق.م «.... عقد بیع بایع را ضامن درک مبیع و مشتری را ضامن درک ثمن قرار میدهد.» بنابراین چنانچه شخصی اتومبیلی به دیگری بفروشد بعداً مشخص گردد که اتومبیل متعلف به شخص ثالث بوده و مالک، معامله مزبور را تأیید و تنفیذ ننماید و یا اینکه ثمنی که در ازاء مبیع داده شده به عنوان مثال یک قطعه زمین باشد که تمام یا بخشی از آن زمین متعلق به دیگری بوده باشد هر یک از بایع و یا مشتری حسب مورد ضامن خواهند بود. اگر چه در قراداد مابین تصریح به ضمان نشده باشد. زیرا ضمان مزبور به حکم قانون ایجاد میگردد. مطابق ماده 390 ق.م «اگر بعد از قبض ثمن مبیع کلاً یا جزئاً مستحق للغیر درآید، باید ضامن است اگرچه تصریح به شمان نشده باشد.» ماده 391 ق.م نیز عنوان داشته: «در صورت مستحقٌ للغیر درآمدن کل یا بعض از مبیع، باید ثمن مبیع را مسترد دارد و در صورت جهل مشتری به وجود فساد بایع باید از عهده غرامات وارده بر مشتری نیز برآید.» بنابراین چنانچه خریدار نسبت به فساد معامله آگاه بوده باشد و بداند تمام یا بخشی از مبیع و یا ثمن متعلق به غیر است با این وصف اقدام به معامله فساد نماید صرفاً جهت استرداد ثمنی که پرداخت نموده حق رجوع دارد و در صورتی که بخشی از معامله صحیح و بخشی دیگر آن فاصد و باطل بوده باشد زمانی که مورد معامله قابل تجزیه بوده و اعمال تبعض صفقه ممکن باشد فقط حق استرداد به نسبت آن بخشی را که مستحق للغیر درآمده به همان میزان حق استرداد ثمن را خواهد داشت ولیکن چنانچه مشتری آگاه به فساد معامله نباشد بایع باید علاوه بر استرداد ثمن، از عهده خسارات و غرامات وارده بر مشتری نیز برآید. مطابق ماده 392 ق.م «در مورد ماده قبل بایع، باید از عهده تمام ثمنی که اخذ نموده است نسبت به کل یا بعض برآید اگرچه بعد از عقد بیع به علتی از علل در مبیع کسر قیمتی حاصل شده باشد.» و به موجب ماده 393 ق.م «راجع به زیادتی که از عمل مشتری در مبیع حاصل شده باشد، مقررات ماده 314 مجری خواهد بود.» یعنی اینکه چنانچه صرفاً زیادتی عین باشد در این صورت عین زاید متعلق به خود غاصب میباشد در غیر اینصورت غاصب حق مطالبه قیمت زیادی را نخواهد داشت علم و آگاهی و یا عدم اطلاع فروشنده (بایع) در مسئولیت مربوط به خسارات وارد بر مشتری موثر در موضوع نمیباشد. در پاسخ به شبهه وکیل محترم خوانده متضمن اینکه آیا ضمان درک را میتوان به کلی ساقط نمود و یا خیر؟ از یک طرف ممکن است گفته شود بر طبق اصل آزادی اراده، طرفین در تنظیم قراردادها و در راستای ماده 10 ق.م اسقاط ضمان درک به نحو جزیی یا کلی و مطلق بلامانع است و از طرف دیگر ممکن است عنوان گردد ضمان درک جزء طبیعت عقد بیع است در نتیجه نمیتوان بطور کلی حق مزبور را از بین برد.
مع الوصف به نظر میرسد قواعد ضمان درک امری نبوده باشد و طرفین حق دارند برخلاف آن توافق و تراضی نمایند و مسئولیت ناشی از آن را تشدید و وسیع نمایند علاوه بر حکم قانونی همچنین وجه التزامی نیز در آن خصوص در نظر گیرند و یا اینکه دامنه آن را تخفیف و یا محدود نمایند یا بایع را معاف از جبران خسارات و غرامات وارده بدانند و حتی مسئولیت ناشی از آن را بطور کلی اسقاط نمایند و در واقع نوعی وجه التزام قراردادی موضوع ماده 230 ق.م میباشد.
با توجه به مراتب فوق ضمان درک تحت شرایط ذیل محقق میگردد:
اولاً معامله فضولی منعقد شده باشد به عبارت دیگر ضمان درک از آثار معاملات فضولی محسوب میشود. ثانیاً فضول، عوض را از اصیل دریافت نموده باشد.
ثالثاً مالک (غیر) معامله فضولی را رد کرده باشد به عبارت دیگر معامله فضولی باطل نشده باشد در صورت جمع شرایط مزبور بایع فضولی (فضول) ضامن درک مبیع است یعنی عوضی را که گرفته باید به مشتری مسترد دارد و همچنین است مشتری فضول در مقابل بایع در صورتی که ثمن عین معین و مستحقٌ للغیر درآید. ضمناً فضول باید حسب مورد علاوه بر استرداد مبیع یا ثمن، در صورت جهل اصیل به فضولی بودن آن از عهده خسارت وارده نیز برآید ولی اگر اصیل آگاه به آن امر بوده باشد است معامله فضولی اختصاص به عقد بیع ندارد بلکه در عقود اجاره، معاوضه، صلح معوض و غیره نیز ممکن است ایجاد شود. در صورتی که ثمن و یا مثمن، عین معین (شخصی) بوده باشد وضع ید فضول که ثمن و یا مثمن عین معین را از شخص طرف معامله دریافت نموده، ید ضمانی بوده و مشمول احکام و مقررات مربوط به غصب موضوع مواد 308 بعد قانون مدنی خواهد شد چانچه مورد موصوف عین معین (شخصی) نبوده باشد موضوع تحت عنوان دارا شدن بدون سبب (بلاجهت) قابل استیفاء میباشد.
با وصف فوق:
ادعای وکیل خوانده وصف ظهور در صحت را واجد نموده، ضمن رد مدافعات به عمل آمده، صدور حکم به شرط ستون خواسته دادخواست تقدیمی مزید امتنان خواهد بود.
باتشکروتجدیداحترام
وکیل خواهان
آرای مرتبط (12)
- تأثیر عدم ارسال لایحه دفاعیه در صدور رأی دیوان به نفع خواهان
- خوانده دعوی الزام به تنظیم سند در فرض بیع توسط وکیل
- رعایت حق دفاع فرجام خوانده در مرحله فرجامی
- خواندهی دعوای الزام به تنظیم سند رسمی ملک مشاع
- خوانده دعوی تقابل
- خوانده دعوی تقابلخوانده قراردادن دایره اجرائیات ثبت در دعوای ابطال سندرسمیخوانده دعوی ابطال سند رسمی انتقال اجرایی
- اثر فوت خوانده قبل از تقدیم دادخواست
- فوت فرجام خوانده قبل از ابلاغ دادخواست فرجامی
- خوانده دعوی اثبات نسب در خصوص متوفی
- خواهان دعوای نفی ولد
- خوانده دعوی بطلان معامله صوری
- تکلیف دادگاه در فرض تغییر نشانی خوانده
