لایحه تجدیدنظرخواهی از رأی محکمه نخستین ، پرداخت طلب

«نمونه لایحه تجدیدنظرخواهی از رأی محکمه نخستین/ پرداخت طلب ریاست و مستشاران عالی مقام شعبه مرجوع الیه دادگاه تجدیدنظر استان.... (از طریق شعبه .... دادگاه حقوقی.........) سلام علیکم- با احترام و تجویز حاصل از اختیارات مصرح در یک برگ وکالتنامه ملصق به تمبر مالیاتی مرحله تجدیدنظر و به وکالت از طرف موکل آقای/ خانم.... در اعتراض به رای مندرج در دادنامه شماره..... مورخ.... تصدیری از شعبه.... دادگاه حقوقی..... مشعر بر: الزام به پرداخت طلب بتاریخ ابلاغ............ بدینوسیله و در مقام وکیل معترض به تصمیم قضائی معنونه در فوق، و به استناد بند..... و ..... از بنود حصری ذیل ماده 348 ق.آ.د.م خاطر عالی را به آگاهی میرساند، طرح دعوی از سوی تجدیدنظر خوانده بعنوان خواهان نخستین به کیفیت مطروحه، فاقد منشاء اثر قانونی بوده و دعوی بدون قابلیت استماع، برخلاف مقررات و قواعد آن مورد پذیرش و استماع محکمه بدوی قرار گرفته است. با وصف فوق: بر دعوی طرح شده در دادرسی مرحله بدوی ایراد/ ایرادات شکلی بشرح ذیل «بار» بوده و به سبب آن رأی معترض علیه واجد اعتبار قانونی نبوده و سزاوار شکاستن از سوی آن مرجع عالی خواهد بود: تجدیدنظرخوانده در طرح دعوا بموجب دادخواست و در جلسه اول دادرسی انتقال رسمی ملک مورد ترافع را به سبب بیع و به استناد مدرکیه عادب که ظاهر آن نشان دهنده بیع است درخواست نموده علاوه بر توصیف موضوعی دادخواست تحت قالب بیع و تعیین تعهد و جهتی که به واسطه آن خود را محق می‌پندارد و عدم تغییر آن در جلسه اول دادرسی که قانوناً فقط در جلسه اول دادرسی مجاز به این کار بوده تا پایان دادرسی حتی در مرحله تجدیدنظر و قبل از ادای سوگند به جهت مذکور بر دعوای طرح شده باقی بوده ولی در جلسه مورخ... و در زمان ادای سوگند به این جهت که دعوا بر میت است سبب و جهت دعوا را به غیر آن چیزی اعلام نموده که تا بحال گفته است بعبارت بهتر در حقیقت سبب و جهت دعوا را هبه و واگذاری بلامعوض و مجانی تغییر داده و توصیف نموده در صورتی که قانونگذار در ماده 98 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی فقط تا پایان اولین جلسه دادرسی این حق را برای خواهان قائل شده است، عدم پذیرش این مهم و عدم طرح دعوا در قالب آنچه که خواهان بدوی مدعی است در عالم اعتبار محقق گشته تالی فاسد را به همراه خواهد داشته که واگذاری بلاعوض موضوع دعوا نیست تا مورد رسیدگی قرار گیرد ضمن آنکه شرایط و اقتضائاتی را به همراه دارد که کاملاً متفاوت از سایر معاملات معوض است تا مادامی که به این کیفیت طرح دعوا نشود، مجالی برای موکل پیش نمی‌آید تا به دفاع از خویش بپردازد. بنائاً به مراتب و معنونه در فوق: رسیدگی و اتخاذ تصمیم منطبق با شرع و قانون مزید امتنان خواهد بود.