موارد اعاده دادرسی در امر کیفری

موارد اعاده دادرسی در امر کیفری مطابق مادۀ 272 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امر کیفری مصوب 28/6/1378: موارد اعاده دادرسی از احکام قطعی دادگاه ها اعم از این که حکم صادره به مرحله اجراء گذاشته شده یا نشده به قرار زیر است: 1- در صورتی که کسی به اتهام قتل شخصی محکوم شده لیکن زندن بودن شخص در آن زمان محرز شود و یا ثابت شود که در حال حیات است. 2- در صورتی که چند نفر به اتهام ارتکاب جرمی محکوم شوند و ارتکاب جرم به گونه ای است که نمی تواند بیش از یک مرتکب داشته باشد. 3- در صورتی که شخصی به علت انتساب جرمی محکومیت یافته و فرد دیگری نیز به موجب حکمی از مرجع قضایی دیگر به علت انتساب همان جرم محکوم شده باشد به طوری که از تعارض و تضاد مفاد دو حکم صادره بی گناهی یکی از آن دو نفر محکوم احراز شود. 4- جعلی بودن اسناد یا خلاف واقع بودن شهادت گواهان که مبنای حکم صادر شده بوده است ثابت گردد. 5- در صورتی که پس از صدور حکم قطعی، واقعه جدیدی حادث و یا ظاهر شود یا دلایل جدیدی ارائه شود که موجب اثبات بی گناهی محکوم علیه باشد. 6- در صورتی که به علت اشتباه قاضی کیفر مورد حکم متناسب با جرم نباشد. 7- در صورتی که قانون لاحق مبتنی بر تخفیف مجازات نسبت به قانون سابق باشد که در این صورت پس از اعاده دادرسی مجازات جدید نباید از مجازات قبلی شدیدتر باشد. تبصره: گذشت شاکی یا مدعی خصوصی در جرائم غیر قابل گذشت بعد از صدور حکم قطعی موجب اعاده دادرسی نخواهد بود. و بر اساس مواد 273 و 274 همان قانون: ماده 272- اشخاص زیر حق درخواست اعاده دادرسی دارند: 1- محکوم علیه یا وکیل یا قائم مقام قانونی او و در صورت فوت یا غیبت محکوم علیه، همسر و وراث قانونی و وصی او. 2- دادستان کل کشور. 3- رئیس حوزه قضایی. ماده 274- تقاضای اعاده دادرسی به دیوان عالی کشور تسلیم می شود، مرجع یادشده پس از انطباق با یکی از موارد مندرج در ماده (272) رسیدگی مجدد را به دادگاه هم عرض دادگاه صادر کننده حکم قطعی ارجاع می نماید.