عطایا
جستجوی «عطایا» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
مفاهیمِ مرتبط
معنای لغوی و دانشنامه‌ای
لغت‌نامهٔ دهخدا
عطایا. [ ع َ ] ( ع اِ ) ج ِ عطیّه. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). دهشها و بخشیده شده ها. ( از آنندراج ). رجوع به عطیة شود : از صلت و عطایاء او به حظی وافر و نصیبی کامل متحظی شد. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 214 ).
فرهنگ معین
(عَ ) [ ع . ] (اِ. ) جِ عطیه ، بخشش ها، هدیه ها.
فرهنگ عمید
= عطیه
منبع: دیکشنری آبادیس
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم