غایب
معادل‌ها و هستی‌شناسیِ واژه
- تعریف
- کسی که اقامتگاه یا محل سکونت معینی ندارد و دسترسی به او ممکن نیست.
- انگلیسی
- Absentee
- فرانسوی
- Absent
- آلمانی
- Abwesender
- عربی
- غائب
- فقهی
- غائب؛ کسی که از وطن خود دور شده و خبر او منقطع گشته است.
- مترادف
- غایب مفقودالاثر (در برخی متون)، دور از وطن
- متضاد
- حاضر
- اعم
- شخص
- اخص
- غایب مفقودالاثر
- ریشه‌شناسی
- از ریشه عربی «غ-ی-ب» به معنای پنهان شدن و دور بودن.
جستجوی «غایب» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
مدنی: کسی است که از غیبت او مدت نسبتاً مدیدی گذشته و از سرنوشت او هیچ‌گونه خبری در دست نیست به طوری که حیات یا ممات او نامعلوم است. در این حالت اموال او تعیین تکلیف موقت می‌شود. مثال: شخصی که سال گذشته برای سفر کاری به خارج رفته و دیگر هیچ تماس و خبری از او نشده است.
در روابطِ واژه‌های دیگر
حکم غیابی (هم‌خانواده) · حکم غیابی کیفری (هم‌خانواده) · غایب مفقودالاثر (هم‌خانواده) · امین غایب (هم‌خانواده) · حکم موت فرضی (هم‌خانواده)
نام‌های دیگر
مفاهیمِ مرتبط
مفقودالاثر · امین غایب · موت فرضی · حجر · ورثه
ترکیب‌های ثبت‌شده
امین غایب · غایب مفقودالاثر · تقسیم اموال غایب
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم