غیبت
جستجوی «غیبت» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
در روابطِ واژه‌های دیگر
حکم غیابی کیفری (هم‌خانواده) · عدم بازگشت از مرخصی (هم‌خانواده) · غایب مفقودالاثر (هم‌خانواده) · غیبت یا عدم دسترسی به ولی (هم‌خانواده)
ریشه و سیرِ واژه
- معنای اولیه
- غیبت در لغت مصدر «غاب»، جذری، مبارک بن اثیر، النهایة فی غریب الحدیث و الاثر، ج۳، ص۴۰۰. و اسم مصدر «اغتیاب» ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۱، ص۶۵۶. است و غیبت از ریشه «غیب» بر چیزی که از چشم‌ها پوشیده باشد دلالت دارد. مصطفوی،حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۷، ص۲۸۹. و اغلب لغویین به معنای اصطلاحی آن پرداخته‌اند. رجوع شود به لغت نامه‌های معتبر از جمله معزی فیومی. فیّومی، احمد بن محمد، مصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر الرافعی، ص۴۵۸.
مفاهیمِ مجاور و مرزشان
- تهمت — حضرت صادق (علیه‌السّلام) می‌فرمود: «غیبت آن است که درباره برادرت بگوئی چیزی را که خدا بر او پوشانده است و اما چیزی را که در وجود او آشکار و ظاهر است مثل تندخوئی و شتاب‌زدگی، (گفتن آن) غیبت نیست و بهتان آن است که درباره‌اش بگوئی چیزی که در او نیست.» کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی،ج۲، ص۳۵۸.
ترکیب‌های ثبت‌شده
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم