اجتهاد در مقابل نص

ترمینولوژی حقوق، ص 16: اصطلاحی است که بین حقوقدانان قدیم و جدید ما متداول است و بر اظهار نظر کسی اطلاق می شودکه با وجود نصی قانون میکوشد مفاد قانون معینی را از راه استدلال واعمال نظر اثبات کندیا خلاف آنرا اثبات نماید. البته این کاری است بیهوده زیرا با وجود نص قانون تکلیف روشن است و صرف وقت برای استدلال کارلغوی است. اجازه) اجتهاد) تصدیق به وصول آموزنده علم فقه است بدرجه اجتهاد (ولو در قسمتی از مسائل فقه) که ممکن است شفاهی یاکتبی (بخط ومهر اجازه دهنده) باشد قدرمتیقن اجازه اجتهاد این است که دارنده اجازه به ادنی درجه اجتهاد رسیده است و دارای قدرتی است که میتواند در جمیع مسائل فقه که محتاج باظهار نظر باشد اعمال نظر نماید.