اجماع
جستجوی «اجماع» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
ترمینولوژی حقوق، ص 733: (مجمل (فقه (عبارتی که ظهور در معنایی نداشته باشد (مانند ماده ۴۶۳ قانون مدنی. مجموعه قوانین . ۱ کتابچه ای که در آن صنفی از قوانین موضوعه مدون شده باشد در اصطلاحات اسلامی قدیم آنرا جامعه می گفتند (ان الجامعة لم تدع لاحد کلام حدیث) از همین مضمون اصطلاح جامع عباسی ساخته شده است معذلک (فقهاء هم گاهی مجموعه را در معنی نزدیک بمعنی عصرما بکاربرده اند (جامع الشتات - ص ۳۸۷. مدنی- فقه) کسیکه فاقد تشخیص نفع و ضرر و حسن و قبح است احراز جنون با دادگاه است ماده ۵۷- ۵۸ ) (فانون امور حسبی و ماده ۱۲۱۰ ق - م. (رک. جنون
ریشه و سیرِ واژه
- معنای اولیه
- اجماع در لغت دو معنای ذیل را دارد: الف ـ اتفاق. ب ـ عزم و دل نهادن بر کاری و بدین معنی در قرآن مجید استعمال شده است مانند: «فأجمعوا امرکم». یونس/ سوره۱۰، آیه ۷۱. و حجة الاسلام غزالی معتقد است که این لفظ مشترک بین دو معنای مزبور است. فیروزآبادی، مجدالدین، قاموس المحیط، ج۳، ص۱۵، ماده «جمع». ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج ۸، ص ۵۷، ماده «جمع». المعالم، ص ۱۶۴. غزالی، محمد بن محمد، المستصفی من علم الاصول (به ضمیمه فواتح الرحموت بشرح مسلم الثبوت)، ج ۱، ص۱۳۷.
نام‌های دیگر
زیرمجموعه‌ها و اقسام
اجماع اجتهادی · اجماع امامیه · اجماع اهل حرمین · اجماع اهل سنت · اجماع اهل مدینه · اجماع بسیط · اجماع تابعین · اجماع تحقیقی · اجماع تشرفی · اجماع تعبدی · اجماع تقدیری · اجماع تقریری · اجماع تقیه ای · اجماع حدسی · اجماع خلفای راشدین · اجماع دخولی · اجماع ریاضتی · اجماع سکوتی · اجماع شیخین · اجماع صحابه · اجماع صریح · اجماع ظنی · اجماع عترت · اجماع عملی · اجماع فقها · اجماع قطعی · اجماع قولی · اجماع لطفی · اجماع محصل · اجماع مدرکی
مفهومِ کلی‌تر
مفاهیمِ مرتبط
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم