ارشاد
جستجوی «ارشاد» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
در روابطِ واژههای دیگر
رشد (همخانواده)
مفهوم
ارشاد به معنی راهنمایی و هدایت کردن است.
نامهای دیگر
زیرمجموعهها و اقسام
ارشاد قضایی · ارشاد متهم · ارشاد طرفین دعوا
مفهومِ کلیتر
مفاهیمِ مرتبط
معنای لغوی و دانشنامهای
لغتنامهٔ دهخدا
ارشاد. [ اِ ] ( ع مص ) راه نمودن. ( منتهی الأرب ). راه راست نمودن. راه بحق نمودن. راه حق نمودن. ( غیاث اللغات ). راه نمودن بحق. رهبری. رهنمونی. راهنمائی. رهنمائی. هدایت. راهنمونی. براه آوردن. بره آوردن. بسامان آوردن. ضد اضلال : و قد انار اﷲ بصائرهم و اخلص ضمائرهم و ارشدهم الی الهدی. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 301 ). و برای ارشاد و هدایت ایشان رسولان فرستاد. ( کلیله و دمنه ). داود علیه السلام را بدین ارشاد و هدایت مخصوص گردانیدند. ( کلیله و دمنه ). - ارشاد دادن ؛ ارشاد کردن : خدایا چون مرا در عاشقی ارشاد میدادی چه می شد اندکم از بیوفائی یاد میدادی.سلیم.- ارشاد کردن ؛ راهنمائی کردن. راه نمودن : نیست غیر از عشق خضری در بیابان وجود هر کجا گم گشته ای بینی بعشق ارشاد کن.صائب.- ارشاد گرفتن ؛ طلب هدایت و راهنمائی کردن : چو هندو کز برهمن ساحری ارشاد میگیرد ز زلفت خال مشکین دلربائی یاد میگیرد.میرعبدالغالب نجات.
فرهنگ معین
( اِ ) [ ع . ] (مص م . ) راهنمایی کردن ، راه درست را نشان دادن .
فرهنگ عمید
هدایت کردن به راه راست، راهنمایی کردن.
دانشنامهٔ اسلامی (ویکیفقه)
ارشاد به معنی راهنمایی و هدایت کردن است. ارشاد در فقه با اضافه به جاهل و غیر آن به مناسبت در بابهایی مانند طهارت و تجارت آمده و صفت امر یا نهی قرار گرفته است. در مباحث الفاظ علم اصول نیز از آن سخن رفته است. ← تفاوت ارشاد جاهل با امر به معروف و نهی از منکر ۱. ↑ کتاب المکاسب ج۱، ص۷۷. ...
دانشنامهٔ آزاد فارسی
ارشاد (الارشاد) (کتاب) (۱). اِرشاد (الاِرشاد) (کتاب) (۱) (نام کامل: الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد) تألیف شیخ مفید، کتابی به عربی، در شرح احوال و اقوال ائمۀ اطهار (ع). کتاب دو بخش دارد: بخش اول که نیمی از کتاب است، در شرح احوال و فضایل و سخنان حکمت آمیز و براهین امامت امیر مؤمنان (ع)؛ بخش دوم در شرح زندگانی و فضایل سایر ائمه (ع) که با بیان قسمتی از علایم ظهور حضرت مهدی (عج) پایان یافته است. ارشاد بارها در ایران و عراق و لبنان منتشر و مکرّر به فارسی ترجمه شده، به کوشش دکتر هوارد نیز به انگلیسی ترجمه و در لندن (۱۹۷۸) منتشر شده است. ارشاد (الارشاد) (کتاب) (۲). اِرشاد (الاِرشاد) (کتاب) (۲) (یا: الْاِرشاد فی اختصار الحاوی یا الارشاد مختصر الحاوی) تألیف شرف الدین ابن مُقری، کتابی به عربی، در فقه شافعی. خلاصه ای است از الحاوی اثر قزوینی. چنان که مؤلف در مقدمه گفته است او در این اثر افزون بر تلخیص الحاوی عبارات مشکل آن را نیز توضیح داده و گاه بر آن مطالبی جدید نیز افزوده است. گویا او شرحی مستقل نیز بر الحاوی با نام اخلاص الناوی من ارشاد الغاوی فی مسالک الحاوی نوشته است. بر ارشاد کسانی چون محمد بن خلیل بصروی شرح نوشته اند. ارشاد به چاپ رسیده است (مصر، ۱۳۲۰ق).
منبع: دیکشنری آبادیس
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم
