استحسان

معنی و توضیح

معنای اولیه: این‌ واژه‌ در لغت‌ به‌ معنی‌ «نیکو شمردن‌» است‌ یا به معناى جست‌ وجو از امر نیکو جهت عمل و پیروى از آن است. سرخسى‌، محمد، اصول‌، ج۲، ص۲۰۰، به‌کوشش‌ ابوالوفا افغانى‌، حیدرآباد دکن‌، ۱۳۷۲ق.

معنای اولیه: استحسان، مشتق از حسن و در لغت ، به معنای نیک دانستن و پسندیدن است. الاصول العامة للفقه المقارن، طباطبایی حکیم، محمد تقی، ص۳۶۱.

استصلاح — درباره تفاوت میان استحسان و استصلاح گفته شده است که: استحسان در جایی است که دو حکم به دست آمده از دو دلیل ، شامل موضوعی شود و مجتهد یکی از آن دو را بپسندد و ترجیح بدهد، و استصلاح در جایی است که برای موضوعی، دلیلی وجود ندارد تا طبق آن، حکم صادر شود و موضوع مشابهی هم برای آن نیست تا از راه قیاس، حکم آن بیان گردد؛ از این رو، مجتهد مصلحت اندیشی نموده و بر اساس آن، حکم می‌کند. منابع اجتهاد (از دیدگاه مذاهب اسلامی)، جناتی، محمد ابراهیم، ص۳۵۴. الوجیز فی اصول الفقه، ادریس، عوض احمد، ص۶۲. الموافقات فی اص

آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم