استخلاف

ترمینولوژی حقوق، ص 73: مدنی فقه) و آن عبارت است از اینکه شخص دیگری را برای بعد از فوت خود مالک قَسمتی از دارانی خود ) نماید (وصیت تملیکی) و يا اختیاراتی باو بدهدکه پاره ای ازکارهای راجع باو را انجام دهد (وصیت عهدی) اصطلاح ((نیابت)) برای اعطاء اختیار در زمان حیات بکار می رود نه برای بعداز فوت.