استصحاب مسببی
معادل‌ها و هستی‌شناسیِ واژه
- تعریف
- استصحابی که در آن بقای حکم یا موضوعی که مسبب از حکم یا موضوع دیگری است، مورد حکم قرار می‌گیرد (در تعارض با استصحاب سببی، استصحاب سببی مقدم است).
- انگلیسی
- Causative Presumption (Presumption of the cause)
- فرانسوی
- Présomption causale
- آلمانی
- Kausale Vermutung
- عربی
- الاستصحاب السببی والمسببی
- فقهی
- استصحابی که در آن حکمِ مسبب (مانند طهارت لباس) بر اساسِ استصحابِ سبب (مانند طهارتِ آب) اثبات می‌شود.
- مترادف
- استصحابِ مسبب
- متضاد
- استصحاب سببی
- اعم
- استصحاب
- ریشه‌شناسی
- از ریشه عربی «صحب» به معنای همراهی و استمرار، و «سبب» به معنای علت.
جستجوی «استصحاب مسببی» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
فقه: استصحابی که در آن، شک در بقای مسبب (نتیجه) ناشی از شک در بقای سبب (علت) است. مثال: اگر سببِ ارث (قرابت) باقی باشد، مسبب (ارث بردن) نیز استصحاب می‌شود.
نام‌های دیگر
مفهومِ کلی‌تر
مفاهیمِ مرتبط
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم