اصاله الحل
معادلها و هستیشناسیِ واژه
- تعریف
- قاعدهای فقهی و اصولی که بیان میدارد در صورت شک در حلیت یا حرمتِ چیزی، اصل بر حلال بودن آن است.
- انگلیسی
- Principle of Permissibility, Presumption of Lawfulness
- فرانسوی
- Principe de licéité
- آلمانی
- Grundsatz der Zulässigkeit
- عربی
- أصالة الحلّ
- فقهی
- أصالة الحلّ؛ قاعدهای که مقتضای آن اباحه و حلیتِ اشیاء در صورتِ شک در حرمتِ آنهاست.
- مترادف
- اصل اباحه
- متضاد
- اصل احتیاط، اصل حظر
- اعم
- اصول عملیه
- ریشهشناسی
- از ریشه عربی «ح ل ل» به معنای گشودن و حلال بودن.
جستجوی «اصاله الحل» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
ترمینولوژی حقوق، ص 98: اصل در اشیاء حلال بودن است نه حرام بودن ۰ مرادف با اصطلاح اصالة الاباحه است (رک ۰ اصالة ) (الاباحه اصالة ۱ للزوم مدنی) هرعقدی که واقع شود نسبت به طرفین لازم الاتباع است ونمی توان آنرا برهم زد مگر بحکم قانون ویا ) ازطریق قرار دادن حق خیار در متن عقد و يا اقاله (ماده ۲۱۹ قانون مدنی) اصالق اللزوم مخصوص عقود است.
نامهای دیگر
مفهومِ کلیتر
مفاهیمِ مرتبط
اباحه · مباح · فقه اسلامی · قانون مدنی · احکام خمسه
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم
