اصل برائت کیفری
💬 به زبانِ ساده: تا وقتی جرم و مسئولیت فرد ثابت نشده، او بیگناه به شمار میآید.
🏠 مثالِ روزمره: صرفِ متهم شدنِ همسایه به دزدی، دلیل مجرم بودنش نیست.
متنِ بالا هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
معادلها و هستیشناسیِ واژه
قاعدهای بنیادین که بر اساس آن هر فردی که متهم به ارتکاب جرم شده، تا زمانی که جرم او با ادله قطعی در دادگاه صالح اثبات نشود، بیگناه فرض میشود.
- فقهی
- أصالة البراءة (قاعده فقهی «البراءة أصل»)
- مترادف
- اصل بیگناهی
- متضاد
- اصل مجرمیت (در نظامهای تفتیشی قدیمی)
- اعم
- اصل برائت
- ریشهشناسی
- «اصل» از ریشه عربی «أ-ص-ل» به معنای ریشه و «برائت» از ریشه عربی «ب-ر-ء» به معنای پاکی و رهایی.
جستجوی «اصل برائت کیفری» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
کیفری: یکی از بنیادینترین اصول حقوق کیفری است که بر اساس آن هیچکس مجرم شناخته نمیشود مگر اینکه جرم او در دادگاه صالح و با دلیل قانونی به اثبات برسد. در صورت وجود شک در ترتكب جرم یا دلایل آن، اصل بر بیگناهی فرد است. این اصل بار اثبات دعوا را بر دوش مدعی میگذارد. مثال: اگر دلیلی بر سرقت توسط فردی وجود نداشته باشد، دادگاه به استناد اصل برائت او را تبرئه میکند.
روابطِ واژه
نقشهٔ روابط
نامهای دیگر
مفاهیمِ مرتبط
بار اثبات دعوا · شک در وقوع جرم · دادگاه صالح · تبرئه · ادلهٔ اثبات جرم
ترکیبهای ثبتشده
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی میکند.
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم
