اصل طریقیت

فقه / سایر: نظریه‌ای در اصول فقه که بر اساس آن، امارات و ادله، طریق و راهی برای رسیدن به واقع هستند، نه اینکه خودِ واقع باشند. بنابراین، اگر اماره‌ای برخلاف واقع باشد، حکمِ آن اماره همچنان معتبر است. مثال: شهادت شهود طریق است برای کشف حقیقت؛ اگر شهود اشتباه کنند، حکم قاضی بر اساس شهادت همچنان نافذ است.