اقرار ابتدایی
معادلها و هستیشناسیِ واژه
اقراری که بدون پرسش یا درخواستِ طرف مقابل یا مقام قضایی، توسط اقرارکننده بیان میشود.
English انگلیسی
Spontaneous confession, Voluntary admission
Français فرانسوی
Aveu spontané
Deutsch آلمانی
Spontanes Geständnis
العربية عربی
الإقرار الابتدائي
- فقهی
- اقرار ابتدایی؛ اقراری که بدون سؤال قاضی یا مدعی صورت گیرد.
- مترادف
- اقرار خودبهخودی
- متضاد
- اقرار در پاسخ به سؤال
- اعم
- اقرار
- ریشهشناسی
- «ابتدایی» از ریشه عربی «بدأ» به معنای آغاز کردن است.
جستجوی «اقرار ابتدایی» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
آیین دادرسی / مدنی: اقراری است که بدون اینکه طرف مقابل ادعایی مطرح کرده باشد یا در ابتدای دعوا، توسط شخص بیان میشود. این اقرار میتواند مبنای تشکیل دعوا یا صدور حکم قرار گیرد. مثال: شخصی در دادگاه حاضر شده و بدون اینکه کسی از او شکایت کرده باشد، میگوید: «من مبلغی به فلانی بدهکارم».
نامهای دیگر
مفاهیمِ مرتبط
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم
