اقرارنامه
معادل‌ها و هستی‌شناسیِ واژه
- تعریف
- سند رسمی یا عادی که در آن شخصی حقی را به نفع دیگری بر ذمه خود تصدیق می‌کند.
- انگلیسی
- Affidavit (in some contexts), Admission deed
- فرانسوی
- Acte d'aveu
- آلمانی
- Geständnisurkunde
- عربی
- وثیقة الإقرار
- مترادف
- سند اقرار
- متضاد
- انکارنامه
- اعم
- سند
- اخص
- اقرارنامه رسمی، اقرارنامه عادی
- ریشه‌شناسی
- ترکیب «اقرار» (عربی) + «نامه» (فارسی).
جستجوی «اقرارنامه» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
مدنی: سند کتبی رسمی یا عادی است که در آن شخصی به زیان خود و به سود دیگری اعتراف به حقی یا امری می‌کند. اقرارنامه رسمی که در دفترخانه اسناد رسمی تنظیم شود، اعتبار سند رسمی را دارد و انکار آن به سادگی امکان‌پذیر نیست. اقرار قاطع دعوا است. مثال: بدهکار در دفترخانه اسناد رسمی اقرارنامه رسمی مبنی بر بدهی خود تنظیم کرد.
روابطِ واژه
نقشهٔ روابط
در روابطِ واژه‌های دیگر
اقرار قضایی (هم‌خانواده) · اقرار خارج از دادگاه (مفاهیم نزدیک)
نام‌های دیگر
مفاهیمِ مرتبط
معنای لغوی و دانشنامه‌ای
لغت‌نامهٔ دهخدا
اقرارنامه. [ اِ م َ / م ِ ] ( اِ مرکب ) عهدنامه. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || قرارنامه. || تمسک. ( ناظم الاطباء ). || نوشته ای که کسی نویسد و بموجب آن چیزی را بر عهده خود اثبات کند. رجوع به اقرار و ترکیبات آن شود.
فرهنگ معین
( ~. مِ ) [ ع - فا. ] (اِمر. ) ورقه ای که در آن اعترافات شخصی را نویسند و به امضای او رسانند، اعتراف نامه .
فرهنگ عمید
نامه ای که با نوشتن یا امضای آن کسی به کاری که کرده اقرار کند.
منبع: دیکشنری آبادیس
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم