امارهٔ تصرف
جستجوی «امارهٔ تصرف» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
مدنی: اماره تصرف قاعده فقهی و قانونی است که بر اساس آن، کسی که مالی را در تصرف دارد، مالک شناخته می‌شود مگر اینکه خلاف آن ثابت گردد. این اماره بار اثبات دعوی را تعیین می‌کند. مثال: اگر کسی خودرویی را در دست داشته باشد، قانون او را مالک می‌داند تا زمانی که دیگری دلیل خلاف آن بیاورد.
روابطِ واژه
- هم‌معنی نزدیک
- یدِ مالکانه
- نوعی از
- امارهٔ قانونی مالکیت
- معنا
- تصرف شخص در مال به‌عنوان مالک، دلیل مالکیت او دانسته می‌شود، مگر خلاف آن اثبات شود
- اثر
- کاهش بار اثبات برای متصرف و امکان استناد طرف مقابل به دلیل قوی‌تر برای اثبات خلاف
- مفاهیم نزدیک
- ید، مالکیت، دعوای خلع ید
- مقابل
- تصرفِ آشکارا امانی یا عدوانی
- هم‌خانواده
- اماره، تصرف، ید. مادهٔ ۳۵ قانون مدنی تصرف به‌عنوان مالکیت را دلیل مالکیت می‌داند، مگر خلافش ثابت شود
نقشهٔ روابط
ترکیب‌های ثبت‌شده
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم