امین
جستجوی «امین» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
ترمینولوژی حقوق، ص 176: وضع ید قا نو نی برمال غیر بقصد نگهداری بنفع اویا بنفع کسیکه قانون معین کرده است امانت است و دارنده
روابطِ واژه
امین
- هم‌معنی نزدیک
- دارندهٔ مورد اعتماد مال
- نوع نقش
- شخصی که مال یا سند به‌طور قانونی برای نگهداری، استفادهٔ معین یا استرداد به او سپرده شده است
- تکلیف
- حفظ، استفاده در حدود اذن و بازگرداندن مال
- اثر
- تصاحب یا تلف عمدی یا استفادهٔ خارج از اذن می‌تواند خیانت در امانت باشد
- مفاهیم نزدیک
- مال امانی، ید امانی، استرداد
- مقابل
- غاصب یا متصرف عدوانی
- هم‌خانواده
- امانت، امین، اطمینان
امین
- هم‌معنی نزدیک
- نگهدارنده یا متصرفِ مجاز
- نوع نقش
- دارندهٔ ید امانی
- تکلیف
- حفظ مال در حدود اذن، قرارداد، عرف و قانون و بازگرداندن آن در زمان مقتضی
- مسئولیت
- اصل بر عدم ضمان در تلف یا نقص بدون تعدی و تفریط است
- مفاهیم نزدیک
- ید امانی، ودیعه، تعدی و تفریط
- مقابل
- غاصب یا متصرفِ ضامن
- هم‌خانواده
- امانت، امین، استیمان
نقشهٔ روابط
در روابطِ واژه‌های دیگر
ودیعه (هم‌خانواده) · ید امانی (هم‌خانواده) · امانت (هم‌خانواده) · خیانت در امانت (هم‌خانواده) · چک امانی (هم‌خانواده) · افشای اسرار (فاعل) · مستودع (هم‌معنی نزدیک) · خیانت در امانت (مفاهیم نزدیک) · مال امانی (مفاهیم نزدیک) · مال امانی (هم‌خانواده) · تصاحب مال امانی (مفاهیم نزدیک) · امین غایب (هم‌خانواده) · حکم موت فرضی (مفاهیم نزدیک) · ضم امین به ولی قهری (هم‌خانواده) · ید امانی (مفاهیم نزدیک) · مستودع (مفاهیم نزدیک) · استرداد مال ودیعه (مفاهیم نزدیک) · تبدیل ید امانی به ید ضمانی (مفاهیم نزدیک) · ودیعه (مفاهیم نزدیک) · قبول در ودیعه (مفاهیم نزدیک)
نام‌های دیگر
زیرمجموعه‌ها و اقسام
امین دادگاه · امین مجمع · وصی
مفهومِ کلی‌تر
مفاهیمِ مرتبط
امانت · ودیعت · قیم · ناظر · مسئولیت مدنی
ترکیب‌های ثبت‌شده
امین غایب · ضم امین به ولی قهری
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
معنای لغوی و دانشنامه‌ای
لغت‌نامهٔ دهخدا
( آمین ) آمین. [ آم ْ می / آ می ] ( ع صوت ) ( ازآمُن ، نام خدای مصریان ) برآور! بپذیر! چنین باد! مستجاب کن ! استجابت ، اجابت فرما! قبول کن دعای مرا! درگیر فرمای ! باجابت مقرون باد! تراج ( ؟ ) : گر در نماز شعرش برخوانی روح الامین کند ز پَسَت آمین.ناصرخسرو.تهنیت کرد شاه را قدسی کرد روح الامین ، براو آمین.مسعودسعد.سخن بلند کنم تا برآسمان گویند دعای دولت او را فرشتگان آمین.سعدی.- آمین ثم آمین ؛ چنین باد و چنین تر باد. همچنین باد، همچنین تر باد. آمین. [ آم ْ می ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ آم . قصدکنندگان.امین. [ اَ ] ( ع ص ) امانت دار. ( منتهی الارب ) ( غیاث اللغات ) ( مؤید الفضلاء ). زنهاردار. ( فرهنگ فارسی معین ). قفان. ( منتهی الارب ، ذیل ق ف ن ). قبان. ( منتهی الارب ، ذیل ق ب ن ). مقابل خائن ، زنهارخوار. ( یادداشت مؤلف ) : طالب و صابر و بر سر دل خویش امین. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 389 ). برین گنج گوهر یکی نیک بنگر کرا بینی امروز امین محمد؟ناصرخسرو.کیسه عُمْر سپردیم بدهر دهر غدار امین بایستی. …
فرهنگ معین
( آمین ) [ ع . ] (شب جم . ) کلمه ای است که پس از دعا گویند، به معنی برآور! بپذیر! اجابت کن !( اَ ) [ ع . ] (ص . ) ۱ - امانتدار، معتمد. ۲ - وکیل ، مباشر. ۳ - مدیر. ۴ - مرشد، مرد کامل .
فرهنگ عمید
( آمین ) اجابت کن، بپذیر، چنین باد. &delta، معمولاً بعد از دعا می گویند.۱. امانت دار. ۲. کسی که مردم به او اعتماد کنند، طرف اعتماد. ۳. درستکار.
دانشنامهٔ اسلامی (ویکی‌فقه)
آمین. آمین از اقسام ادعیه و به معنای «پروردگارا اجابت فرما» می باشد. آمین (= چنین باد، راست است)، واژه ای از ریشۀ «ا ـ م ـ ن» که در زبان های سامی کهن به معنی استوار و ثابت به کار می رفته است، اما انتشار آن در جهان از زبان عبری آغاز شده است. زبان عبری لفظ آمن نخست در قالب وصفی و به معنی درست و راست به کار می رفته است ولی در سفر اشعیاء (۶۵: ۱۶) به صورت اسم به کار رفته است. در ترجمه های فارسی و عربی موجود به ترتیب واژه های «حق»، «الحق» را در برابر آن گذاشته اند.این واژه سپس یکی از ادوات نامتغیر (مبنی) زبان عبری گردیده (به معنی «حقیقتاً»، «البته») و به این صورت، ۳۰ بار در متن مَسوره ایِ عهد عتیق و ۳۳ بار در ترجمۀ یونانی معروف به «هفتادی» آن (سده ۳ق م) آمده است. شاید وجود آن در کتاب اول تواریخ ایام (۱۶: ۳۶) و کتاب اول پادشاهان (۱: ۳۶) دلالت بر آن داشته باشد که این کلمه حتی پیش از سدۀ ۴ق م در ادعیه و شعائر دینی یهود به کار می رفته است. در سنت کهن یهود، بیش تر آن را در آغاز نیایش و گاه نیز در پایان آن می آورده اند. تکرار آن در پایان دعا و نماز و سرود دینی، هم تأکید و تأیید آن گفتار یا دعا بوده، و هم به امید این که همگی، با ذکر آمین، در برکات نیایشی که به جا آورده می شد، شریک شوند. در دورۀ تلمودی و سنن بعدی یهود چگونگی ادای این کلمه در موارد مختلف اهمیت خاص پیدا کرد و اعتقاد بر این بود که خداوند به ادعیه ای که خطاب به اوست، «آمین» می گوید. مسیحیت سنت یهود به کلیسای مسیحی راه یافت و کلمه آمین ۱۱۹ بار در عهد جدید تکرار شد که در ۵۲ مورد نحوه استعمال آن با آمین یهود اندکی متفاوت است. این واژه سپس از طریق کتاب مقدس تقریباً در تمام زبان های عمدۀ جهان منتشر شد. …
دانشنامهٔ آزاد فارسی
آمین. آمین (amen) از واژگان ایجابی عبری و عربی به معنی «چنین باد» یا «ایدون باد» که معمولاً در پایان دعاها یا نیایش های یهودی، مسیحی و اسلامی برای اجابت و پذیرش به کار می رود. آمین (شیمی). آمین (شیمی)(amine) هر عضو از دسته ای از ترکیب های آلی شیمیایی، که در آن یک یا چند اتم هیدروژن آمونیاک (NH۳) با گروه های دیگر اتم ها جایگزین شده باشد. متیل آمین ها بوی نامطبوع آمونیاک دارند و در ماهی گندیده ایجاد می شوند. در دمای متعارف همۀ آن ها به شکل گازند. آنیلین ازجمله ترکیب های آمین۲ آروماتیک است و در رنگ سازی کاربرد دارد.اَمین (لقب پیامبر اسلام) رجوع شود به:محمد (ص) (مکه ۵۳پیش از هجرت ـ مدینه ۱۱ق)
منبع: دیکشنری آبادیس
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم