اهلیت استیفاء
معادلها و هستیشناسیِ واژه
- تعریف
- توانایی قانونی شخص برای بهرهبرداری و اعمال حقوقی که داراست.
- انگلیسی
- Capacity to exercise, Capacity to enjoy and exercise
- فرانسوی
- Capacité d'exercice
- آلمانی
- Ausübungsfähigkeit
- عربی
- أهلية الاستيفاء
- فقهی
- اهلیت استیفاء (قدرت بر گرفتن حق خود)
- مترادف
- اهلیت تصرف
- متضاد
- حجر
- اعم
- اهلیت
- ریشهشناسی
- «استیفاء» از ریشه عربی «و-ف-ی» به معنای کامل گرفتن حق است.
جستجوی «اهلیت استیفاء» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
ترمینولوژی حقوق، ص 203: صلاحیت شخص برای بکار بردن حقی که دارا شده است مانند صلاحیت کبیر برای معامله در اموال ) خود که در حال صغرآنها را ازپدرخود ارث برده است.
مفهوم
mw-parser-output"> اهلیت استیفا به معنای توانایی مورد نظر قانونگذار جهت اعمال حق می باشد.
مفاهیمِ مجاور و مرزشان
- فسق — میان « فسق » و «سفه» باید قائل به تفکیک شد، «ارزشهای اخلاقی» را نباید با «عقل معاش» مشتبه نمود، هر چند حقوق نمیتواند از اموری که به فضایل اخلاقی، تعرض مینماید؛ غافل بماند، همانگونه که حقوق، با عمل به حسنات، مخالف نیست؛ اما وقتی که زیاده روی در عمل به توصیههای اخلاقی، نظیر انفاق به فقرا ، به حدی برسد که موجب اعسار شخص شود و عرف نیز آن را قبول نداشته باشد؛ نشانه سفه شخص نیکوکار است؛ هر چند نیت وی، خیر باشد.
مستندها
نامهای دیگر
مفهومِ کلیتر
مفاهیمِ مرتبط
تصرفات مادی · تصرفات حقوقی · بلوغ · عقل · رشد
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم
