ایثار
جستجوی «ایثار» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
ایثار: تعریف ایثار: ایثار عبارت است از مقدم داشتن دیگری بر خود در رساندن منفعت و دفع زیان ، نسبت به چیزی که خود بدان نیازمند است.
معنای لغوی و دانشنامه‌ای
لغت‌نامهٔ دهخدا
ایثار. ( ع مص ) ائثار، برگزیدن. ( منتهی الارب ) ( ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ص 24 ) ( تاج المصادر بیهقی ). غرض دیگران را بر غرض خویش مقدم داشتن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). برگزیدن یعنی منفعت غیر را بر مصلحت خود مقدم داشتن و این کمال درجه سخاوت است. ( غیاث اللغات )( آنندراج ). دیگری را در رساندن بمنفعت و دفع مضرت بر خود مقدم داشتن و آن نهایت برادری است. ( تعریفات جرجانی ). عطا کردن. عیش کردن. در پارسی برگزیدگی. ترجیح بخشش. عطا. افشاندگی. ( ناظم الاطباء ) : لعلت دهد مگیر که این نعلست نعل و خزف بود همه ایثارش.ناصرخسرو.از گدایان ظریفتر ایثار.سنائی.شیر در ایثار او افراط کرده است. ( کلیله و دمنه ). کارها بر سنن استقامت و وفق ایثار و اختیار منتظم گشت. ( ترجمه تاریخ یمینی ). بر وفق مراد و حب ایثار و اختیار روزگار گذرانید. ( ترجمه تاریخ یمینی ). آنچه صلاح وقت باشد بر وفق ایثار و اختیار پیش گیری. ( ترجمه تاریخ یمینی ). هر که جان دریافت با دیدار او صدهزاران جان شود ایثار او.عطار. …
فرهنگ معین
[ ع . ] (مص م . ) ۱ - بخشیدن . ۲ - دیگری را بر خود برتری دادن . ۳ - از خود گذشتن .
فرهنگ عمید
۱. بذل کردن. ۲. دیگری را بر خود برتری دادن و سود او را بر سود خود مقدم داشتن. ۳. قوت لازم و مایحتاج خود را به دیگری بخشیدن.
دانشنامهٔ اسلامی (ویکی‌فقه)
ایثار به مفهوم عطا کردن و دیگری را بر خود ترجیح دادن و بهترین کرامت اخلاقی برای انسانها و بالاترین نیکی ها است. در فقه از این عنوان در باب هایی مانند حج، صدقات و اطعمه و اشربه سخن رفته است. ایثار عبارت است از مقدّم داشتن دیگری بر خود در رساندن منفعت و دفع زیان، نسبت به چیزی که خود بدان نیازمند است. مفهوم ایثار ایثار و مقاومت از اصول اولیه ای است که انبیای الهی بدون بهره مندی از آن هرگز موفق به انجام رسالت خویش نمی شدند. پیامبران با ایستادگی و مقاومت در برابر سنت های غلط و مناسبات نادرست اجتماعی و بذل ایثار و از خودگذشتگی در این راه به اصلاح جامعه پرداخته و بدون به دل راه دادن هرگونه ترس و واهمه ای از سختی ها و مشکلات فراروی، رسالت های سنگین الهی خود را به انجام رسانیدند تا آنجا که خداوند درباره ایشان می فرماید: «الذین یبلغون رسالات الله و یخشونه و لایخشون احدا الا الله و کفی بالله حسیبا؛ (پیامبران) کسانی بودند که تبلیغ رسالت های الهی می کردند و (تنها) از او می ترسیدند و از هیچ کس جز خدا واهمه نداشتند و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش دهنده اعمال آنها) است.» ایثار، نشانه مومن یکی از ویژگی های مهم مومنان راستین برخورداری از روحیه ایثارگری است.امیرمومنان علی(علیه السلام) در روایتی ایثار را بهترین کرامت اخلاقی برای انسان ها دانسته است (خیرالمکارم الایثار) و در روایت دیگر از آن با عنوان بالاترین نیکی ها یاد نموده است (الایثار اشرف الاحسان). در تاریخ اسلام، پس از هجرت پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) و اصحابش از مکه به مدینه، مردم مدینه که در اصطلاح تاریخ اسلام به انصار معروف شدند از مهاجران مسلمان استقبال کرده و با جان و مال به حمایت از آنان برخاستند. شان نزول آیه ۹ سوره حشر …
دانشنامهٔ آزاد فارسی
(در لغت به معنی دیگری را بر خود ترجیح دادن) مراد از ایثار آن است که انسان از آنچه خود بدان نیاز دارد، با بزرگ منشی بگذرد و آن را به دیگری ببخشد که بدان نیاز دارد و این امر چندان ادامه یابد که ملکۀ نفس آدمی شود.
منبع: دیکشنری آبادیس
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم