ایفاء
جستجوی «ایفاء» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
ترمینولوژی حقوق، ص 209: در مورد پرداخت دین بکار می رود (ماده ۲۶۴ قانون مدنی) و وفاء بعهد هم متقارب باین مضمون ) است.
نام‌های دیگر
مفهومِ کلی‌تر
مفاهیمِ مرتبط
دین · مدیون · داین · قبض · تسلیم موضوع تعهد
معنای لغوی و دانشنامه‌ای
لغت‌نامهٔ دهخدا
ایفاء. ( ع مص ) ( از «وف ی » ) به عهد وفا کردن. ( آنندراج ). وفا کردن. ( ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ص 23 ) ( تاج المصادر بیهقی ). بسر بردن پیمان و دوستی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ادا کردن عهد و پیمان را. ( ناظم الاطباء ). || دادن و گزاردن حق کسی بتمام. ( غیاث ). بتمام گذاردن حق کسی را. ( منتهی الارب ). تمام دادن حق. ( تاج المصادر بیهقی ) ( آنندراج ). پرداختن حق کسی را. ( از ناظم الاطباء ) : و به ایفای نذور و نوافل قیام کرد.( سندبادنامه ص 279 ). بر امید کف چون دریای تو در وظیفه دادن و ایفای تو.مولوی.ای فقیران را عشیره و والدین در خراج و خرج و در ایفاء دین.مولوی.|| برآمدن بر چیزی. ( منتهی الارب ). مشرف شدن بر چیزی. ( آنندراج ). برآمدن و مشرف شدن بر آن چیز. ( ناظم الاطباء ). || بر بالا شدن. ( تاج المصادر بیهقی ). || آمدن برقوم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). آمدن آن قوم را. ( ناظم الاطباء ). || تمام کردن. ( آنندراج ).
فرهنگ معین
[ ع . ] (مص م . ) ۱ - وفا کردن . ۲ - حق کسی را تمام دادن .
منبع: دیکشنری آبادیس
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم