بازداشتگاه
جستجوی «بازداشتگاه» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
کیفری: مکانی است که متهمان در مرحله تحقیقات مقدماتی و پیش از صدور حکم قطعی یا برای اجرای قرارهای تأمین کیفری (مانند بازداشت موقت) در آن نگهداری می‌شوند. این مکان با زندان که محل نگهداری محکومان است، متفاوت است. مثال: متهم پس از صدور قرار بازداشت موقت توسط بازپرس، به بازداشتگاه اعزام شد.
نام‌های دیگر
مفاهیمِ مرتبط
قرار بازداشت موقت · متهم · تحقیقات مقدماتی · زندان · ضابطین دادگستری
تعریف
بازداشتگاه مکانی است که برای بازداشتِ افراد استفاده می‌شود. در آیین‌نامه اجرایی سازمان زندانها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور (مصوب ۲۰/۹/۸۴) بازداشتگاه اینگونه تعریف شده‌است: بازداشتگاه، محل نگهداری متهمانی است که با قرار کتبی مقام‌های صلاحیت‌دار قضائی تا اتخاذ تصمیم نهایی به آنجا معرفی می‌شوند. در همین آئین‌نامه در تعریف زندان آمده‌است: زندان محلی است که در آن محکومانی که حکم آنان قطعی شده‌است با معرفی مقامات قضایی صلاحیت‌دار قضایی و قانونی برای مدت معین یا به‌طور دایم به منظور تحمل کیفر، با هدف حرفه‌آموزی، بازپروری و بازسازگاری نگهداری می‌شوند.
منبع: ویکی‌پدیا — بازداشتگاه (CC BY-SA 4.0)
معنای لغوی و دانشنامه‌ای
لغت‌نامهٔ دهخدا
بازداشتگاه. ( اِ مرکب ) توقیف گاه. ( واژه های فرهنگستان ایران ). جائی که متهمان را قبل از محکومیت دادگاه برای انجام محاکمه توقیف میکنند.
فرهنگ معین
(اِمر. ) محلی که اشخاص توقیفی را موقتاً در آن زندانی کنند، زندان .
فرهنگ عمید
محل بازداشت، زندان، جایی که کسی را به طور موقت زندانی می کنند.
منبع: دیکشنری آبادیس
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم