باغ
جستجوی «باغ» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
ترمینولوژی حقوق، ص 212: درلغت محل کشت درختان میوه و یا غیر میوه و نباتات مصرفی انسان یا حیوان (مانند باغ سبزیجات و باغ یونجه) را گویند وآنچه که خودرو باشد نمی‌تواند مصداق باغ باشد. در اصطلاح قانون در مناطق جنگلی باغ دارای :مشخصات ذیل است (الف - دارای حدود مشخص اختیاری باشد (نه طبیعی. ب - حجم درختان جنگلی خودروی آن ازپنجاه مترمکعب درهکتار تجاوز نکند. چ - دست کم درهرهکتار آن صد عدد درخت بارده یا جمعا دویست عدد درخت بارده و جوان دست کاشت میوه ای وجود داشته باشد. د- دست کم نه دهم سطح آن از کنده و ريشه درختان جنگلی پاک شده باشد (ماده یک آیین نامه اجرانی قانون (ملی شدن جنگل‌ها مصوب ۴۲-۶-۶
روابطِ واژه
- هم‌معنی نزدیک
- اراضی باغی
- نوعی از
- ملک کشاورزی
- موضوع
- زمین دارای درختان مثمر یا غیرمثمر و بهره‌برداری باغی
- اثر
- مشمول حمایت از حفظ کاربری و محدودیت تغییر کاربری
- مفاهیم نزدیک
- زمین زراعی، درخت، تغییر کاربری، باغداری
- مقابل
- زمین فاقد کاربری باغی
- هم‌خانواده
- باغ، باغی، باغدار
نقشهٔ روابط
در روابطِ واژه‌های دیگر
سابقهٔ احیا (نمونه‌ها) · زمین زراعی (مفاهیم نزدیک) · بهره‌برداری کشاورزی (مفاهیم نزدیک) · باغدار (مفاهیم نزدیک) · باغدار (هم‌خانواده) · مساقات (مفاهیم نزدیک) · مالک در مساقات (مفاهیم نزدیک) · عامل مساقات (مفاهیم نزدیک) · ثمره (مفاهیم نزدیک)
ترکیب‌های ثبت‌شده
تغییر کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
معنای لغوی و دانشنامه‌ای
لغت‌نامهٔ دهخدا
باغ. ( اِ ) بستان. روضه. مشترک است در عربی و فارسی و جمع آن در عربی بیغان است. ( غیاث اللغات ) ( مهذب الاسماء ). گلستان. صاحب آنندراج گوید: از مولوی حبیب اﷲخان شنیده شد که باغ لغت عربی است و بیغان جمع آن... در عرف هندیان به کاف فارسی خوانند و این از توافق لسانین بود - انتهی. محوطه ای که نوعاً محصور است و در آن گل و ریاحین و اشجار مثمر و سبزی آلات و جز آنها غرس و زراعت میکنند. ( ناظم الاطباء ). آبسالان. ( برهان ). بوستان. ج ، باغات و این جمع تراشیده فارسی زبانان متعرب است. ( از آنندراج ). در پهلوی : باغ «مناس 269» سغدی : باغ ، گیلکی : باک . فریزندی : باک ، نطنزی : باگ. سرخه ای و شهمیرزادی : باک. ( حاشیه برهان قاطع چ معین ). حدیقه. ( انجمن آرای ناصری ) ( برهان ). جایی که در اودرختان میوه دار و گل آور باشد. ( هفت قلزم ). عُلجوم ؛ باغ بسیاردرخت. ( منتهی الارب ). مَغلوبَه ؛ باغ بهم نزدیک و درهم و پیچیده درخت. ( منتهی الارب ) : ببگماز بنشست بمیان باغ بخورد و بیاران او شد نفاغ.ابوشکور. …
فرهنگ معین
[ په . ] ( اِ. ) زمینی که دور آن را دیوار کشیده و در آن میوه یا گل کاشته شده است ، بوستان . ، توی ~ نبودن کنایه از: ۱ - متوجه اصل مطلب نبودن . ۲ - پخته نبودن .
فرهنگ عمید
زمینی که دور آن را دیوار کرده و انواع درختان در آن کاشته باشند، بوستان. * باغ ارم: [قدیمی] ۱. [مجاز] بهشت. ۲. باغی مانند بهشت. ۳. باغی که شداد ساخت: دید باغی نه باغ بلکه بهشت / به ز باغ ارم به طبع و سرشت (نظامی۴: ۶۷۶ ). * باغ بهشت: ۱. بهشت. ۲. باغ بسیار باصفا که از خرمی مانند بهشت باشد: در زمینی درخت باید کشت / کآورد میوه ای چو باغ بهشت (نظامی۴: ۵۵۱ ). * باغ خلد: [قدیمی] بهشت، باغ بهشت. * باغ سیاووشان: (موسیقی ) [قدیمی] از الحان قدیم ایرانی. * باغ شهریار: (موسیقی ) [قدیمی] از الحان قدیم ایرانی. …
دانشنامهٔ اسلامی (ویکی‌فقه)
باغ ، محوطه ای غالباً محصور، ساخته انسان با بهره گیری از گل و گیاه ، درخت ، آب و بناهای ویژه که بر قواعد هندسی و باورها مبتنی است . و از آن به مناسبت در باب های خمس، تجارت، مساقات، اجاره، اطعمه و اشربه و احیاء موات سخن رفته است. واژه : واژه باغ در فارسی میانه و نو به کار رفته است . در فارسی میانه مانوی به صورت b'w و در سغدی به صورت bag به معنای قطعه یا پاره ای از زمین است که مترادف با واژه اوستایی baga و سنسکریت bhaga به معنای بخش ، سهم ، دارایی و بهره به کار رفته است . baga در ختنی ، bag در ارمنی ، و baga شکل آرامی شده این واژه در تلمود به معنای زمین مشترک است . کلمه «باغ » در ترکیب های مختلفی به کار رفته است ؛ از جمله باغ بدیع به معنی بهشت ، باغ سیاوشان و باغ شهریار که نام دو نوا در موسیقی ایرانی است ، و نیز باغ شیرین که از الحان باربدی است و بعضی فرهنگ ها آن را لحن چهارم به شمار آورده اند، اما در خسرو و شیرین نظامی سی و یکمین لحن یاد شده است . پیشینه دریافت و باور انسان از باغ به عنوان بهشت و اشاره متون مذهبی به آغاز خلقت آدم و حوّا در باغ بهشت ، قدیم ترین نشان اهمیت باغ در روند حیات انسان است . داده های باستان شناختی محوطه چغامامی در عراق (در غربی ترین کوهپایه های زاگرس ، نزدیک مرز ایران ) نمایشگر رواج کشاورزی همراه با آبیاری ساده به روش افشان در پیش از هزاره ۶ق م است ؛ حدود ۵۰۰۰ق م کانال های جانبی متعددی نیز در این محل ایجاد شده است . اما درباره احداث باغ تا هزاره ۳ق م مدرکی در دست نیست . احتمالاً از اوایل هزاره ۳ق م باغ های سلطنتی در مصر وجود داشته است ؛ متون اساطیری و مذهبی سومری نیز در این هزاره اشاره به باغ های معابد در بین النهرین دارند. …
دانشنامهٔ آزاد فارسی
محوطه ای غالباً محصور، ساختۀ انسان با بهره گیری از گل و گیاه و درخت، آب و بناهای ویژه که بر قواعد هندسی و نیز نوع باورهای انسانی مبتنی است. باور انسان از باغ به منزلۀ بهشت و اشارۀ متون مذهبی به آغاز خلقت آدم و حوا در باغ بهشت، قدیمی ترین نشان اهمیت باغ در حیات انسان است. باغ از روزگار قدیم در همۀ تمدن ها ازجمله مصر و چین وجود داشته است. در عصر اسکندر مقدونی باغ سازی در یونان پیشرفت بسیار کرد. رومی ها نیز با اقتباس از باغ های یونانی باغ های بسیاری احداث کردند. در ایران باستان پیشینۀ باغ به زمان هخامنشیان بازمی گردد. کاوش های صورت گرفته در پاسارگاد حاکی از آن است که واحدهای معماری این شهر به صورت مجموعه ای در میان باغی بزرگ قرار داشته است. با اسلام آوردن ایرانیان باغ سازی، که در پیش از اسلام رواج داشت، در ایران ادامه یافت. ملکشاه سلجوقی چون اصفهان را به پایتختی برگزید چهار باغ هایی در این شهر احداث کرد. پیش از تیموریان، حکمرانان آق قویونلو نیز به باغ سازی پرداختند، ازجمله مهم ترین آن ها باغ هشت بهشت در تبریز بود. در متون از باغ هایی از دورۀ حکومت آل مظفر یاد شده است، ازجمله باغ هایی در شهر یزد. بیشتر باغ های دورۀ صفوی در دو شهر قزوین و اصفهان و سواحل جنوبی بحر خزر در شرق مازندران احداث شده اند. …
منبع: دیکشنری آبادیس
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم