بانکداری
جستجوی «بانکداری» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
معنای لغوی و دانشنامه‌ای
فرهنگ معین
[ فر - فا. ] ۱ - (حامص . ) فعالیت برای ادارة بانک . ۲ - (اِ. ) دانشی که به مطالعة فعالیت های بانکی یا اشتغال در آن جا می پردازد.
دانشنامهٔ اسلامی (ویکی‌فقه)
بانک داری به عملیات بانک ها گفته می شود که عمدتاً عبارتند از نقل و انتقال وجوه ، نگهداری سرمایه اشخاص و به کارگیری آن در جهت رشد و توسعه اقتصادی ، صدور بروات و حواله های تجاری ، اعطای اعتبار و وام به اشخاص ، تأمین اعتبار در جهت توسعه تجارت ، کشاورزی و صنعت ، نگاهداری اموال و اوراق بهادار اشخاص ، خرید و فروش فلزات قیمتی و ارز، انتشار اسکناس و اوراق بهادار. بانک به عنوان نهادی که به عملیات پولی ، مالی و اعتباری می پردازد، به مفهوم امروزی آن پس از انقلاب صنعتی در اروپا شکل گرفت . بانک داری به عملیات بانک ها گفته می شود که عمدتاً عبارتند از نقل و انتقال وجوه ، نگهداری سرمایه اشخاص و به کارگیری آن در جهت رشد و توسعه اقتصادی ، صدور بروات و حواله های تجاری ، اعطای اعتبار و وام به اشخاص ، تأمین اعتبار در جهت توسعه تجارت ، کشاورزی و صنعت ، نگاهداری اموال و اوراق بهادار اشخاص ، خرید و فروش فلزات قیمتی و ارز، انتشار اسکناس و اوراق بهادار. پیشینه در اسلام اگرچه بانک و بانک داری به معنای امروزی آن در دوره اسلامی تا پیش از عصر جدید سابقه ای ندارد، ولی محرز است که برای انواع امور و فعالیتهای اقتصادی و مالی ، قوانین و مقرراتی در اسلام وجود داشته ، و در میان مسلمانان ، پول فلزی یا کاغذی و اسناد تجاری چون سفته رواج داشته است . بنابراین خلط میان عقد معاوضه که دارای سابقه و تعریف فقهی معینی است با معاملات تهاتری امروز بانکها در برخی از تألیفات ، و خلط میان تهاتر در حقوق اسلامی با معاطات ، یا عدم تفکیک میان عقود اسلامی با بانک داری به معنی امروزی قابل نقد جدی است . …
منبع: دیکشنری آبادیس
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم