برائت
جستجوی «برائت» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
در روابطِ واژه‌های دیگر
ابراء (هم‌خانواده) · اصل برائت (هم‌خانواده) · برائت کفیل (هم‌خانواده) · برائت ذمه (هم‌خانواده) · مُبرَی‌له (هم‌خانواده) · اصل برائت کیفری (هم‌خانواده) · حکم برائت (هم‌خانواده) · قسامهٔ دفعی (مفاهیم نزدیک) · برائت ذمهٔ مضمون‌عنه (هم‌خانواده)
ریشه و سیرِ واژه
- معنای اولیه
- برائت، مصدر از ریشه عربی «ب ر ء» بیشتر به مفهوم عام «رها ساختن، معاف داشتن» از تکلیف، اتّهام، زیان، مسئولیت. برائت به این معنی در قرآن مکرّر به کار رفته است. از جمله آیه:۱۱۴ سوره توبه ، آیه:۵۳ سوره یوسف ، آیه:۶۳ سوره قصص ، آیه:۶۹ سوره احزاب ، آیه:۴ سوره ممتحنه . مفهوم رهایی از بیماری و شفا نیز که در عربی فصیح با این ریشه بیان می‌شود با این معنی پیوند دارد. (آیه:۴۹ سوره آل عمران) مفهوم دیگر این واژه که آن هم قرآنی است Lokkegaard, Islamic taxation, Copenhagen ۱۹۵۰. و در وصف خدا به معنای خالق ( باری ) به کار می‌رود، برگرفته از زبان‌های سامی شمالی است، و باید آن را از معانی اخیر متمایز کرد. Jeffery, Foreign vocabulary of the Qur ـ an,
ترکیب‌های ثبت‌شده
اصل برائت · برائت ذمه · برائت کفیل · حکم برائت · اصل برائت کیفری · برائت ذمهٔ مضمون‌عنه
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم