بزه
جستجوی «بزه» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
کیفری: فعل یا ترک فاعلی است که در قانون برای آن مجازات تعیین شده است. بزه همان جرم است که از نظر لغوی به معنای خطا و گناه نیز می‌باشد. مثال: ارتکاب سرقت یک بزه مستوجب تعزیر است.
در روابطِ واژه‌های دیگر
جرم (هم‌معنی نزدیک) · بزه‌دیده (هم‌خانواده)
نام‌های دیگر
مفاهیمِ مرتبط
بزهکار · بزه‌دیده · جرم · مجازات · عنصر قانونی جرم
ترکیب‌های ثبت‌شده
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
تعریف
جُرم یا بِزِه، پدیدۀ اجتماعی جهانی است که معمولا برای جرایم نوجوانان زیر ۱۸ سال به‌کار برده می‌شود. در همه جوامع انسانی اصطلاح بِزِهکار در مورد افرادی به‌کار برده می‌شود که اَعمال خلاف قانون یا موازین مذهبی آن جامعه انجام می‌دهند. در کشور ایران بزهکاری به مجموعه کل جرایمی گفته می‌شود که در صورت ارتکاب؛ مجازات‌هایی از قبیل قصاص، دیات، حدود و تعزیرات را در پی خواهد داشت. اهمیت نسبی جرایم مختلف و شیوهٔ کیفر دادن فعالیت‌های مجرمانه، در طول تاریخ و در جوامع مختلف، متفاوت بوده‌است. جرم و جنایت و بزهکاری (بزهکاری) از مفاهیم کلیدی در حقوق کیفری، جامعه‌شناسی و روان‌شناسی جنایی هستند.
منبع: ویکی‌پدیا — جرم (حقوق) (CC BY-SA 4.0)
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم