بستانکار
معادلها و هستیشناسیِ واژه
- تعریف
- کسی که به دیگری وام داده یا به دلیل قانونی دیگری به او بدهکار است و حق مطالبه طلب1 را دارد.
- انگلیسی
- Creditor
- فرانسوی
- Créancier
- آلمانی
- Gläubiger
- عربی
- دائن، صاحب الحق
- فقهی
- دائن، صاحبالدین؛ کسی که مال یا منفعتی بر ذمه دیگری دارد.
- مترادف
- دائن، طلبکار
- متضاد
- بدهکار، مدیون
- اعم
- شخص حقوقی یا حقیقی
- اخص
- بستانکار باحجه، بستانکار باهنر (نامطمئن)
- ریشهشناسی
- فارسی (بستان + کار، یعنی کسی که ستاندن حق دارد).
جستجوی «بستانکار» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
ترمینولوژی حقوق، ص 219: کسیکه بنفع او تعهدی برذمه دیگری (بدهکار) وجود دارد دانن هم بهمین معنی است. ۳۲۱۷۱۱۵ 0۲63206۲ بستانکار باحق رجحان :مدنی - تجارت) بستانکاری که)
همارزها و همخانوادهها
اینها در جستجو با هم گرفته میشوند (بینشان «یا»).
نامهای دیگر
زیرمجموعهها و اقسام
بستانکار با وثیقه · بستانکار عادی
مفهومِ کلیتر
مفاهیمِ مرتبط
طلب · دین · قانون مدنی · ورشکستگی · تصفیه · حق حبس
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم
