تأخیر بیان از وقت حاجت
جستجوی «تأخیر بیان از وقت حاجت» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
فقه: اصطلاحی فقهی و اصولی است به معنای تاخیر انداختن بیان حکم یا توضیح مطلب از سوی شارع یا متکلم در زمانی که مخاطب و مکلف به آن نیاز مبرم دارد. این امر در اصول فقه از قبیح بودن یا جواز تأخیر بیان بحث می‌شود. مثال: تاخیر در بیان حکم یک موضوع شرعی در هنگام ابتلا و نیاز مکلف به آن.
نام‌های دیگر
مفاهیمِ مرتبط
اصول فقه · ناسخ و منسوخ · تکلیف · شارع · ظهور
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم