تاریخ انقضا

تعریف

تاریخ انقضا یا تاریخ مصرف، تاریخی است که از پیش تعیین‌شده و پس از آن، یک کالا نباید دیگر استفاده شود؛ این امر یا به موجب حکم قانون (operation of law) است یا به دلیل پایان یافتن عمر انباری پیش‌بینی‌شده برای کالاهای فاسدشدنی. تاریخ‌های انقضا برای برخی محصولات غذایی و کالاهای دیگر مانند صندلی ایمنی کودک که سن محصول ممکن است بر ایمنی استفاده از آن تأثیر بگذارد، اعمال می‌شوند. تعریف قانونی و کاربرد این اصطلاحات در کشورهای مختلف و برای محصولات گوناگون متفاوت است. اصطلاحات متفاوتی ممکن است برای محصولاتی که مستعد فساد هستند و محصولاتی که ماندگاری بالایی دارند، استفاده شود. عبارت مصرف تا (Use by) اغلب برای محصولاتی مانند شیر (خوراکی) و گوشت به کار می‌رود که احتمال فساد آن‌ها بیشتر است و مصرف آن‌ها می‌تواند برای افراد خطرناک باشد. چنین محصولاتی نباید پس از تاریخ درج‌شده مصرف شوند. عبارت بهترین زمان مصرف (Best before) اغلب برای محصولاتی به کار می‌رود که ممکن است کیفیت آن‌ها اندکی کاهش یابد، اما بعید است که در نتیجه آن خطرناک شوند، مانند مواد غذایی خشک. چنین محصولاتی را می‌توان پس از تاریخ «بهترین زمان مصرف» با صلاحدید مصرف‌کننده استفاده کرد. شرایط نگهداری و جابه‌جایی بر اینکه آیا یک کالا فاسد می‌شود یا خیر و زمان آن تأثیر می‌گذارد، بنابراین تغییرپذیری ذاتی در تاریخ‌گذاری وجود دارد. نشانگر زمان-دما یک برچسب یا دستگاه حسگر است که نشان می‌دهد آیا محصول در معرض دماهای به‌طور خطرناکی بالا یا پایین قرار گرفته است یا خیر. این نشانگرها اغلب برای تعیین اینکه آیا یک محصول صرف‌نظر از تاریخ انقضا، به دلیل عوامل خارجی فاسد‌شده است یا نه، استفاده می‌شوند. تاریخ‌های انقضای قراردادی نیز معمولاً توسط شرکت‌ها برای کالابرگ‌ها، پیشنهادهای تبلیغاتی و کارت‌های اعتباری اعمال می‌شوند. در این زمینه‌ها، تاریخ انقضا به دلایل تجاری یا برای فراهم کردن نوعی عملکرد امنیتی انتخاب می‌شود و نه به دلیل نگرانی‌های مربوط به ایمنی محصول. تاریخ انقضا اغلب به صورت EXP یا ED مخفف می‌شود.

منبع: ویکی‌پدیا — تاریخ انقضا (CC BY-SA 4.0)