تبعید
جستجوی «تبعید» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
اصل ۳۹ قانون اساسی: توضیح واژگان: تبعید عبارت است از اخراج مجرم از محل ارتکاب بزه یا از اقامتگاه وی، در صورتی که این دو، متفاوت باشد او را از هر دو محل دور کرده و به جای دیگر می فرستند.
در روابطِ واژه‌های دیگر
نفی بلد (مفاهیم نزدیک) · نفی بلد (هم‌خانواده)
ریشه و سیرِ واژه
- معنای اولیه
- تبعید، از ریشه «ب ـ ع ـ د» و در لغت به معنای دور کردن است. الصحاح، ج۲، ص۴۴۸. ابن منظور، لسان العرب، ج۳، ص۸۹، ذیل «بعد»، ذیل «بعد». فخرالدین بن محمد طریحی، مجمع البحرین، ج۱، ص۲۱۷۲۱۸، ذیل «بعد»، چاپ احمد حسینی، تهران ۱۳۶۲ ش. ابن فارس، ذیل «بعد».
مفهوم
تبعید (تَغْریب؛ نَفی بَلَد) یعنی بیرون کردن بزه‌کار از محلّ زندگی یا محلّ ارتکاب بزه و یا محلّ اجرای حد که از آن در باب حدود سخن رفته است.
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم