تقیید

نکتهٔ فقهی: تقیید: تقیید عبارت است از اینکه متکلم با ذکر قید یا شرطی لفظ مطلق را از گستره شمول و شیوع آن خارج و دلالت آن را در قلمرو قید یا شرط ذکر شده محدود کند.

تقیید: منظور از تقیید: تقیید عبارت است از اینکه متکلم با ذکر قید یا شرطی لفظ مطلق را از گستره شمول و شیوع آن خارج و دلالت آن را در قلمرو قید یا شرط ذکر شده محدود کند، مانند لفظ"رقبه "در جمله"اعتق رقبه " ( برده ای را آزاد کن) که شامل برده مومن و کافر می شود و از این جهت دارای اطلاق و شمول است و با آزاد کردن هریک از برده مومن یا کافر امر مولا امتثال می شود؛