حق اختصاص

حق اختصاص: معنای حق اختصاص: حق اختصاص عبارت است از حق ثابت برای شخص بر چیزی به سبب وجود علقه ای غیر از ملکیت بین او و آن چیز م.

نکتهٔ فقهی: تعریف حق اختصاص: حق اختصاص عبارت است از حق ثابت برای شخص بر چیزی به سبب وجود علقه ای غیر از ملکیت بین او و آن چیز می باشد.

ترمینولوژی حقوق، ص 282: ممکن است چیزی قانونا یا عرفا جنبه مالیت خود را ازدست بدهد ولی با این حال تعلق به کسی ) داشته باشد در اینصورت اختیارآن شخص را برآن چیز ((حق اختصاص)) گویند مثلا خیابانی را از میان خانه های اشخاص عبور می‌دهند وجز قسمت کمی اززمین شخص معینی جزء خیابان می‌گردد بطوریکه آن قسمت از زمین که جزء خیابان نشده آنقدرناچیز است که بدرد هیچ کاری نمی خورد و قابل خریدوفروش نیست یعنی از مالیت ساقط گردیده است با این وصف همان زمین کم اختصاص بصاحب قبلی آن داردو حق او برزمین مزبور حق اختصاص نامیده می‌شود وکسی نمی‌تواند درآن قسمت با او مزاحمت کند.