حق الماره
جستجوی «حق الماره» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
ترمینولوژی حقوق، ص 291: حقی که بموجب آن رهگذرکه از جوار درخت میوه یا زراعت حسب الاتفاق می گذرد بتواند بدون اذن ) صاحب آن و پرداخت بهاء از آن بخورد ولی نبرد (هنوز هم باغبانهای ولایات می گویند: خوردن حلال و بردن (حرام!) (مفاتیج الشرایع فیض - صفحه ۲۶۵- متاجر حدائق - صفحه ۵۳ حق المجری 1 1 1 مدنی) حقی که بموجب آن شخص از ملک غیرحق داشتن مجرای آب و بردن آب داشته باشد حق المجری ) (یکی از مصادیق حقوق ارتفاقی است (ماده ۹۵ - ۹۷ قانون مدنی
معنای لغوی و دانشنامه‌ای
لغت‌نامهٔ دهخدا
( حق المارة ) حق المارة. [ ح َق ْ قُل ْ مارْ رَ ] ( ع اِ مرکب ) حق عابر سبیل از میوه باغ و فالیز بی ادای بهای آن.
دانشنامهٔ اسلامی (ویکی‌فقه)
[ویکی شیعه] حَقُّ المارَّه حق رهگذر برای استفادۀ از میوه درختانِ در مسیر عبور است. برای حق الماره، شرایطی مانند آگاهی نداشتن از رضایت یا عدم رضایت مالک، خراب نشدن درخت، اتفاقی بودن مسیر و نبردن میوه ها بیان شده است. گروهی از فقیهان، با رعایت برخی شرایط قائل به جایز بودن حق الماره شده و آن را مشهور می دانند. در مقابل، عده ای حق الماره را ممنوع یا ترک آن را بهتر دانسته اند. حق المارة به معنای حق رهگذر و عابر؛ حقی است که در آن استفادۀ رهگذران از محصولات باغ ها و کشتزار ها، بدون اجازه مالک روا دانسته شده است. حق الماره شامل خرما، میوه ها و هر نوع کشتزار می شود. در کتاب های فقهی برای حق الماره شرایطی بیان شده است:
منبع: دیکشنری آبادیس
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم