حق سکنی

مدنی: نوعی حق انتفاع است که به موجب آن مالک به شخص دیگری اجازه می‌دهد تا در مدت معین یا تا زمان حیات، در مسکن او سکونت کند. این حق از انواع قراردادهای سکنی (عمری، رقبی) است. مثال: پدر حق سکنی در یک واحد آپارتمان را برای فرزند خود به مدت دو سال برقرار کرد.