حق نشر

#حق_نشر #ناشر #انتشار_غیرمجاز #پدیدآورنده #انحصار #اثر_مکتوب #حقوق_مادی_پدیدآورنده #قرارداد_نشر #قرارداد #نویسنده #حق_انتشار #مؤلف #اجازه #هنری

جستجوی «حق نشر» در متنِ قوانین، آرا و نظریات · در 63 سند دیده شده

معنی و توضیح

تجارت: حق نشر به معنای انحصار انتشار و توزیع اثر مکتوب یا دیجیتال به صورت تکثیر انبوه است. این حق یکی از ارکان اصلی حقوق مادی پدیدآورنده است که معمولاً طی قرارداد نشر به ناشر واگذار می‌شود. انتشار غیرمجاز اثر نقض حق نشر محسوب می‌شود. مثال: انعقاد قرارداد بین نویسنده و ناشر برای چاپ اول تا سوم یک کتاب رمان.

روابطِ واژه

هم‌معنی نزدیک: حق انتشار
نوعی از: حق مادی پدیدآورنده
صاحب حق: مؤلف یا دارندهٔ حق
موضوع: عرضهٔ اثر به عموم، چاپ، انتشار یا ارائه در بسترهای فیزیکی و دیجیتال
اثر: منع دیگران از انتشار بدون اجازه
مفاهیم نزدیک: تکثیر، توزیع، عرضهٔ اثر
مقابل: انتشار غیرمجاز
هم‌خانواده: نشر، ناشر، منتشر. حق نشر و تکثیر آثار ادبی و هنری اصولاً منحصراً متعلق به پدیدآورنده یا دارندهٔ حق است

نقشهٔ روابط

هم‌معنی نزدیکعام‌تر / نوعی ازطرف‌ها و نقش‌هاموضوعمفاهیم نزدیکمقابلهم‌خانواده

در روابطِ واژه‌های دیگر

مالکیت ادبی و هنری (مفاهیم نزدیک) · پدیدآورنده (مفاهیم نزدیک) · مصنف (مفاهیم نزدیک) · هنرمند (مفاهیم نزدیک) · اثر ادبی و هنری (مفاهیم نزدیک) · حق مؤلف (مفاهیم نزدیک) · حقوق مادی پدیدآورنده (مفاهیم نزدیک) · حق تکثیر (مفاهیم نزدیک) · حق عرضه و توزیع (مفاهیم نزدیک) · حق ترجمه (مفاهیم نزدیک) · نقض حق مؤلف (مفاهیم نزدیک) · قرارداد نشر (مفاهیم نزدیک) · ناشر (مفاهیم نزدیک)

نام‌های دیگر

حق انتشار · نشر انحصاری

مفاهیمِ مرتبط

ناشر · قرارداد نشر · حق تکثیر · حقوق مادی پدیدآورنده · حق عرضه و توزیع

ترکیب‌های ثبت‌شده

حق نشر

واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.

اسنادی که این واژه در آن‌هاست

همهٔ نتایج در جستجو

تعریف

حقّ‌تکثیر، کُپی‌رایت (به انگلیسی: copyright) یا حق نشرمجموعه‌ای از حقوق انحصاری است که به ناشر یا پدیدآورندهٔ یک اثر اصل و منحصربه‌فرد تعلق می‌گیرد و حقوقی از قبیل نشر و الگوبرداری از اثر را شامل می‌شود. در بیشتر حوزه‌های قضایی، حق نشر از آغاز پدید آمدن یک اثر به آن تعلق می‌گیرد و نیازی به ثبت اثر نیست. معادل این حق در نظام‌های حقوقی پیرو حقوق مدون حق مؤلف و شامل موارد فورس ماژور نمی‌گردد. دارندگان حق نشر برای کنترل تکثیر و دیگر بهره‌برداری‌ها از آثار خود برای زمان مشخصی حقوق قانونی و انحصاری دارند و بعد از آن اثر وارد مالکیت عمومی می‌شود. هرگونه استفاده و بهره‌برداری از این آثار منوط به دریافت اجازه از ناشر یا پدیدآورندهٔ آن اثر است، استفاده در شرایطی که طبق قانون محدودیت یا استثنایی وجود دارد، مانند استفاده منصفانه، به دریافت اجازه از دارنده حق نشر نیاز ندارد. دارنده حق نشر می‌تواند حقوق خود را به شخص دیگری منتقل کند. در بعضی از حوزه‌های قضایی، حقوق اخلاقی یا حقوق معنوی پدیدآورندگان نیز به رسمیت شناخته می‌شود، مانند حق یاد شدن برای اثر.

منبع: ویکی‌پدیا — حق تکثیر (CC BY-SA 4.0)

آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم