حق کسب و پیشه
جستجوی «حق کسب و پیشه» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
ترمینولوژی حقوق، ص 289: حقی است برای مستاجر بازرگان وپيشه ور ومطلق کسانیکه از طریق اجاره مکانی کسب معاش کنند ولوآنکه بازرگان نباشند (قانون تملک زمین‌ها برای اجرای برنامه های شهرسازی مصوب ۱۷- ۳- ۳۹ و قانون مالک و مستاجر ۱۳۳۹) با سرقفلی مفهوما فرق دارد زیرا شهرت تجاری و وجود مشتریان از عناصر سازنده آن نیست. حق مزبور خود بخود مالیت ندارد و بتنهایی قابل مبادله نیست یعنی مستاجر نمی‌تواند هم منافع عین مستاجره را برای خود نگه دارد و هم حق کسب و پيشه را بغیرمنتقل کند و عوض آنرا بگیرد بلکه هر دو را باید با هم منتقل کند یعنی حق کسب و پیشه نسبت بمنافع عین مستاجره یک مال تبعی است لذا توقیف تابع بدون توقیف متبوع معنی ندارد. حق کسب و پيشه مال غیر منقول است (روح ماده ۱۸ قانون مدنی) رک. حق
در روابطِ واژه‌های دیگر
سرقفلی (مفاهیم نزدیک) · سرقفلی (متمایز از) · اجارهٔ تجاری (مفاهیم نزدیک) · تخلیهٔ محل تجاری (مفاهیم نزدیک) · حق کسب و پیشه و تجارت (هم‌معنی نزدیک)
هم‌ارزها و هم‌خانواده‌ها
حق کسب یا پیشه یا تجارت · سرقفلی
این‌ها در جستجو با هم گرفته می‌شوند (بینشان «یا»).
متضادها و مفاهیمِ مقابل
این‌ها خودکار جستجو نمی‌شوند — پیشنهادند. متضاد اگر «یا» شود، سندی که فقط واژهٔ مقابل را دارد بالا می‌آید.
مفاهیمِ مرتبط
ترکیب‌های ثبت‌شده
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
تعریف
حق کسب و پیشه حقی است که برای مستأجری که از طریق اجارهٔ مکانی به فعالیت تجارتی یا بازرگانی می‌نماید در آن مکان به وجود می‌آید. ظهور و آغاز این پدیدهٔ حقوقی در در ایران به دههٔ ۱۳۲۰ بر می‌گردد. با تصویب قانون روابط مالک و مستأجر ۱۳۳۹ حق کسب و پیشه حقی تعریف گردید که به موجب آن مستأجر متصرف در اجاره کردن محل کسب خود بر دیگران حق تقدم می‌یافت. اما مفهوم حق کسب و پیشه‌ای که امروزه در حقوق ایران از آن یاد می‌شود با تصویب قانون روابط و مستأجر ۱۳۵۶ تجلی یافت.
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم