حواله
جستجوی «حواله» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
قانون مدنی ماده 724: حواله عقدی است که به موجب آن طلب شخصی از ذمه مدیون به ذمه شخص ثالثی منتقل می گردد.
ترمینولوژی حقوق، ص 315: عقدی است که بموجب آن طلب شخصی از ذمه مدیون بذمه شخص ثالتی منتقل می‌گردد (ماده ۲۴( که بموجب آن دانن باید طلب تشخیص شده خود را دریافت کند (ماده ۲۹ قانون محاسبات عمومی مصوب ۱۰- (۱۲- ۱۳۱۲
روابطِ واژه
حواله
- هم‌معنی نزدیک
- انتقال پرداخت دین به شخص ثالث
- نوعی از
- عقد
- طرف‌ها
- محیل، محتال، محال‌علیه
- موضوع
- دین یا طلب
- اثر
- انتقال پرداخت یا دین به محال‌علیه در حدود شرایط قانونی
- مفاهیم نزدیک
- ضمان، وفای به عهد، انتقال دین
- مقابل نسبی
- ایفای مستقیم دین
- هم‌خانواده
- محیل، محتال، محال‌علیه
حواله
- هم‌معنی نزدیک
- انتقال طلب به ذمهٔ ثالث
- نوعی از
- عقد معین
- تعریف
- انتقال طلب شخص از ذمهٔ مدیون به ذمهٔ شخص ثالث
- طرف‌ها
- محیل، محتال و محال‌علیه
- اثر
- ایجاد رابطهٔ جدید میان طلبکار و محال‌علیه و برائت محیل در حدود قانون
- مفاهیم نزدیک
- محیل، محتال، محال‌علیه
- مقابل
- ضمان
- هم‌خانواده
- حواله، محیل، محتال. مادهٔ ۷۲۴ حواله را انتقال طلب از ذمهٔ مدیون به ذمهٔ ثالث تعریف می‌کند
حواله
- هم‌معنی نزدیک
- انتقال دین به شخص ثالث
- نوعی از
- عقد لازم و تبعی
- معنا
- قراردادی که به‌موجب آن طلبِ طلبکار از ذمهٔ بدهکار به ذمهٔ شخص ثالث منتقل می‌شود
- طرف‌ها
- محیل، محتال و محال‌علیه
- مثال
- «الف» به «ب» بدهکار است و با قبول «ب» و «ج»، پرداخت بدهی به عهدهٔ «ج» قرار میگیرد
- اثر
- محتال برای وصول طلب، اصولاً به محال‌علیه مراجعه می‌کند
- مفاهیم نزدیک
- انتقال دین، محیل، محتال، محال‌علیه
- مقابل
- پرداخت مستقیم دین توسط بدهکار. مادهٔ ۷۲۴ قانون مدنی حواله را انتقال طلب از ذمهٔ مدیون به ذمهٔ شخص ثالث تعریف می‌کند
نقشهٔ روابط
در روابطِ واژه‌های دیگر
ضمان (مفاهیم نزدیک) · تبدیل تعهد (مفاهیم نزدیک) · محال‌علیه (مفاهیم نزدیک) · محال‌علیه (هم‌خانواده) · بانک محال‌علیه (هم‌خانواده) · قاچاق ارز (موضوع) · تبدیل مدیون (مفاهیم نزدیک) · انتقال طلب (مفاهیم نزدیک) · انتقال دین (مفاهیم نزدیک) · مدیون جدید (مفاهیم نزدیک) · مدیون سابق (مفاهیم نزدیک) · حق رجوع پس از پرداخت (مفاهیم نزدیک) · انتقال عواید مجرمانه (نمونه‌ها) · محیل (هم‌خانواده) · محتال (هم‌خانواده) · قبول در حواله (هم‌خانواده) · فسخ حواله به سبب اعسار (هم‌خانواده) · قبول محال‌علیه (هم‌خانواده)
ریشه و سیرِ واژه
- معنای اولیه
- واژه عربی حواله، از ریشه حول، به معنای تغییر یافتن، جابه جا شدن و دگرگونی است. خلیل بن احمد، کتاب العین، ذیل واژه، چاپ مهدی مخزومی و ابراهیم سامرائی، قم ۱۴۰۹. ابن منظور، لسان العرب، ذیل واژه. محمدبن یعقوب فیروزآبادی، ترتیب القاموس المحیط، ذیل واژه، چاپ طاهر احمد زاوی، بیروت ۱۳۹۹/۱۹۷۹.
گونه‌ها
- امانی نزد اوست — معیار: انواع
- بپردازد — معیار: انواع
مفاهیمِ مجاور و مرزشان
- د دیگر — علیرغم شباهت میان حواله و برخی عقود یا اسناد حقوقی (مانند ضَمان و برات و چک )، تفاوت‌هایی بنیادین میان آن‌ها وجود دارد. ۶.۱ - تفاوت با ضمان مثلا، حواله و ضمان هر دو عقدی تبعی به شمار می‌روند و به نظر فقهای امامی، ضمان به معنای عام (یعنی هرگونه تعهد به مال یا نفس) شامل حواله هم می‌شود، ولی در حواله پیشنهاد انعقاد عقد از جانب بدهکار است و در ضمان توافق اصلی میان طلبکار و شخص ثالث صورت میگیرد و بدهکار در تکوین عقد نقش چندانی ندارد. تفاوت حواله با ضمان به معنای عام در عموم و خصوص است؛ در نتیجه هر حو
زیرمجموعه‌ها و اقسام
مفهومِ کلی‌تر
مفاهیمِ مرتبط
محیل · محتال · محال‌علیه · برات · ضامن · دین · طلب · تسویه حساب
ترکیب‌های ثبت‌شده
حواله‌مطلق · حواله‌مقید · قبول در حواله · فسخ حواله به سبب اعسار
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم