حواله‌مطلق
جستجوی «حواله‌مطلق» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
تجارت: حواله‌ای است که در آن مدیون (محیل) به شخص ثالث (محال‌علیه) دستور می‌دهد که وجهی را به طلبکار (محال‌له) بپردازد، بدون اینکه قید یا شرط خاصی برای منشأ پرداخت یا نحوه آن ذکر شده باشد. در این نوع حواله، محال‌علیه مکلف به پرداخت است حتی اگر بدهی به محیل نداشته باشد. مثال: الف به ب می‌گوید مبلغی را به ج بپرداز، بدون اشاره به اینکه این پول بابت چیست.
نام‌های دیگر
مفاهیمِ مرتبط
محیل · محال‌علیه · محال‌له · دین · حواله · تعهد
ترکیب‌های ثبت‌شده
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم