حکم به بطلان دعوی
معادلها و هستیشناسیِ واژه
- تعریف
- تصمیمی قضایی که به دلیل فقدان شرایط قانونی یا ادله کافی، دعوی خواهان را بیاعتبار و غیرقابل استماع اعلام میکند.
- انگلیسی
- Judgment of dismissal, Dismissal of action
- فرانسوی
- Jugement de rejet de la demande
- آلمانی
- Klageabweisung
- عربی
- حُکم ببُطلان الدعوی
- فقهی
- حکم به عدم استحقاق یا عدم صحت دعوی.
- مترادف
- قرار رد دعوی (در برخی موارد)، حکم به بیحقی
- متضاد
- حکم به پذیرش دعوی
- اعم
- قرار قضایی، حکم قضایی
- اخص
- قرار رد دعوی، قرار عدم استماع دعوی
- ریشهشناسی
- «حکم» از عربی، «بطلان» از ریشه «ب ط ل» عربی به معنای بیاثر کردن.
جستجوی «حکم به بطلان دعوی» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
ترمینولوژی حقوق، ص 307: (رک. بطلان دعوی (ذیل اصطلاح دعوی (رک. بطلان دعوی (ذیل اصطلاح دعوی فقه) هرقانونی که پیش از یک قانونگذاری معین بهیچوجه سابقه نداشته باشد و قانونگذارجدید مبتکر آن ) 1 از (باشد آنرا حکم تاسیسی گویند. (رک. حکم امضانی) درآیین دادرسی حکم تاسیسی (موجد حق حکمی است که بیان انشاء حقی را از تاریخ صدور حکم میکند مانند حکم بقلع بنا بنفع مدعی. 60۵۲51111۲ (درمقابل حکم اعلامی استعمال میشود. (رک. حکم اعلامی
نامهای دیگر
قرار رد دعوی (در برخی موارد) · حکم به بیحقی
مفهومِ کلیتر
مفاهیمِ مرتبط
بطلان دعوی · حکم اعلامی · حکم امضانی
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم
