رضای فعلی باطنی

مدنی: رضایتی که در حال حاضر در باطن شخص وجود دارد و مبنای اراده او برای انجام عمل حقوقی است. این رضایت باید در زمان انعقاد عقد موجود باشد تا عقد صحیح واقع شود. مثال: خریدار در لحظه امضای قرارداد، قلباً و فعلاً راضی به خرید است.