زمان

معادل‌ها و هستی‌شناسیِ واژه

تعریف: امتدادِ متوالیِ حوادث که در حقوق برای تعیینِ مهلت‌ها، مرور زمان و اهلیتِ قانونی اهمیت دارد.
انگلیسی: Time
فرانسوی: Temps
آلمانی: Zeit
عربی: الزمان
فقهی: زمان؛ امتدادِ وجودی که در عقودِ مدت‌دار (مانند اجاره) یا مواعدِ شرعی (مانند عده) نقشِ تعیین‌کننده دارد.
مترادف: مدت، مهلت، وقت
متضاد: ابدیت
اعم: واقعه حقوقی
اخص: مهلت، مرور زمان، تاریخ
ریشه‌شناسی: واژه‌ای فارسی است که در متونِ حقوقی برای اشاره به ظرفِ وقوعِ اعمالِ حقوقی به کار می‌رود.

زمان در لغت به معنای وقت است کم باشد یا زیاد.

وقت واجل — تفاوت زمان با « وقت » و « اجل » آن است که وقت بر بخشى معین از زمان که براى کارى قرار داده شده است، مجمع البحرین، ج۴، ص۵۳۱. و اجل بر آخر وقت و نیز خود وقت اطلاق مى‌گردد. لسان العرب، ج۱۱، ص۱۱. بنابر این، زمان اعم از وقت و اجل است؛ از این رو، در کلمات فقها به جاى آن دو به کار رفته است.

واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.

آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم