سلطنت
جستجوی «سلطنت» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
ترمینولوژی حقوق، ص 440: امارت و ولایت بر ناحیه وسیع. (حقوق اساسی) رزیم پادشاهی که بموجب آن حکومت دردست ) یکنفر بوده و لااقل ریاست قوه مجریه در دست فرد باشد و درمقابل قوانین و محاکم مشمول شناخته نشود.
نامهای دیگر
زیرمجموعهها و اقسام
مفهومِ کلیتر
مفاهیمِ مرتبط
قانون اساسی · حاکمیت · تفکیک قوا · تاریخ حقوق ایران · مشروعیت سیاسی
ترکیبهای ثبتشده
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی میکند.
تعریف
پادشاهی، یکی از شیوههای حکومت است که در آن، فردی به نام پادشاه یا ملکه (پادشاه زن) بهصورت قانونی نمادی یا بالفعل، بهعنوان رئیس کشور و تا پایان عمرش یا تا زمان کنارهگیری اختیاری یا اجباری خود، پادشاه یا بهطور کلّی، خاندان پادشاهی در رأس ساختار قدرت قرار دارد. مشروعیّت پادشاه با توجّه به معنای خاصّ دینی و نمادی مقامش، ممکن است از قانون اساسی یا از مفاهیم دینی، منبعث شود. تا قبل از قرن ۲۰ میلادی، اکثر کشورها، دارای نظامی پادشاهی بودند ولی بعد از آن، نظامهای جمهوریخواه یا پارلمانی، جایگزین آن شدند و برخی از نظامهای پادشاهی باقیماندهی حال حاضر همانند کشورهای اسکاندیناوی معمولاً نظامی مشروطه هستند و بالفعل، پادشاه یا ملکه، قدرت سیاسی در عمل یا بهصورت عرفی ندارد. در برخی نیز مانند کشورهای حوزهی خلیج فارس و یا کشورهای آفریقایی، پادشاه دارای قدرت مطلق بوده و نظر نهایی در امور اداری را دارا میباشد.
منبع: ویکیپدیا — پادشاهی (CC BY-SA 4.0)
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم
