شرط باطلِ مبطل عقد
جستجوی «شرط باطلِ مبطل عقد» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
مدنی: شرطی است که علاوه بر اینکه خودش باطل است، به دلیل ماهیت یا اثرگذاری‌اش، عقد اصلی را نیز از بین می‌برد و باطل می‌کند. این شروط معمولاً با ارکان اصلی عقد یا نظم عمومی در تضاد هستند. مثال: شرط جهل به عوضین به گونه‌ای که مجهول بودن آن موجب غرر شود، گاه عقد را باطل می‌کند (البته مصادیق دقیق در ماده ۲۳۳ آمده مانند شرط مقتضای ذات عقد).
روابطِ واژه
- هم‌معنی نزدیک
- شرط مفسد عقد
- نوعی از
- شرط نامعتبر با اثر بر عقد اصلی
- موارد
- شرط خلاف مقتضای عقد و شرط مجهولی که جهل آن به عوضین سرایت کند
- اثر
- هم شرط و هم عقد باطل می‌شوند
- مفاهیم نزدیک
- بطلان عقد، علم به عوضین، مقتضای عقد
- مقابل
- شرط باطلِ غیرمبطل
- هم‌خانواده
- بطلان، مبطل، مفسد. مادهٔ ۲۳۳ قانون مدنی این دو مورد را باطل و موجب بطلان عقد می‌داند
نقشهٔ روابط
در روابطِ واژه‌های دیگر
شرط باطلِ غیرمبطل (مقابل)
نام‌های دیگر
مفاهیمِ مرتبط
شرط فاسد · بطلان عقد · صحت قرارداد · مقتضای عقد
ترکیب‌های ثبت‌شده
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم