شرط خلاف مقتضای ذات عقد
جستجوی «شرط خلاف مقتضای ذات عقد» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
مدنی: شرط خلاف مقتضای ذات عقد به شرطی گفته می‌شود که با هدف و ماهیت اصلی قرارداد در تضاد است و اجرای آن باعث تغییر اساسی در ماهیت عقد می‌شود. مثال: در قرارداد اجاره، شرطی که مستأجر را ملزم به فروش ملک اجاره‌ای می‌کند.
روابطِ واژه
- هم‌معنی نزدیک
- شرط ناسازگار با ماهیت عقد
- نوعی از
- شرط باطل و مبطل
- معیار
- نفی اثر ذاتی و اصلی عقد
- اثر
- بطلان عقد و شرط
- مفاهیم نزدیک
- مقتضای ذات، بطلان، شرط ضمن عقد
- مقابل
- شرط موافق یا غیرمخالف مقتضای عقد
- هم‌خانواده
- مقتضا، اقتضا، عقد
نقشهٔ روابط
نام‌های دیگر
مفاهیمِ مرتبط
ذات عقد · هدف · ماهیت · اجاره · فروش · تعهد · قانون · تغییر
ترکیب‌های ثبت‌شده
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم