شهادت وجودی

ترمینولوژی حقوق، ص 476: رک. شهادت اثبات اداء) شهادت) (مدنی - فقه) عملی که شاهد از حیث انجام دادن عمل شهادت صورت می‌دهد (شهادت دادن) تحمل) شهادت) فقه) عملی است که شاهد بموجب آن علم بچیزی پیدا می‌کند که امکان دارد بعدها همان چیز مورد شهادت ) قرار گیرد. بنابراین تحمل شهادت شرط اداء شهادت (شهادت دادن) است شرایطی که قانون برای شهود ذکر می‌کند مربوط به زمان اداء شهادت است (ماده ۱۳۱۳ ق - م) نه زمان تحمل شهادت مگر اینکه صریحا قانون شرط تحمل شهادت را بیان کند. رجوع از) شهادت) رک. رجوع از شهادت