طریقیت

ترمینولوژی حقوق، ص 537: طریق وسیله رسیدن به مقصد است پس اگرکسی از بیراهه به مقصد برسد اشکالی نیست و مکلف ) نیست که حتماً از طریق معین به مقصد برسد. در اصطلاح این کلمه را درموردی بکار می‌برند که یک عمل حقوقی مطابق غرض وهدف مقنن صورت گرفته است ولی با قسمتی ازظواهر قانون معینی سازگار نیست در اینصورت می گویند قانون طریقیت دارد و بآن مخالفت ظاهری نباید ترتیب اثر داد و آن عمل حقوقی صحیح است و از این معنی به اصل طریقیت هم تعبیر شده است مثلا در مورد ماده ۱۶ قانون ثبت اگر دادخواست اعتراض مستقیما بدادگاه داده شود دادگاه نمی‌تواند دادخواست را رد نماید. ولو اینکه این عمل ظاهرا برخلاف ماده ۱۶ قانون ثبت است لکن منظور مقنن تامین شده است.