عاریه
جستجوی «عاریه» در متنِ قوانین، آرا و نظریات
معنی و توضیح
قانون مدنی ماده 635: عاریه عقدی است که بموجب آن احد طرفین به طرف دیگر اجازه می دهد که از عین مال او مجانا منتفع شود.
روابطِ واژه
عاریه
عاریه
- هممعنی نزدیک
- اذن در انتفاع رایگان
- نوعی از
- عقد جایز، امانی و مجانی
- طرفها
- معیر و مستعیر
- موضوع
- عین مال قابل انتفاع با بقای عین
- اثر
- ایجاد حق استفادهٔ رایگان بدون انتقال مالکیت
- تکلیف اصلی
- رد همان عین پس از پایان اذن
- مفاهیم نزدیک
- حق انتفاع، ودیعه، اجاره
- مقابل
- اجاره یا قرض
- همخانواده
- معیر، مستعیر، استعاره. عاریه اجازهٔ استفادهٔ مجانی از عین مالِ دیگری است و مالکیت آن را منتقل نمیکند
عاریه
- هممعنی نزدیک
- اذن استفادهٔ رایگان از مال
- نوعی از
- عقد امانی و جایز
- تعریف
- اجازهدادن به دیگری برای انتفاع مجانی از عین مال
- طرفها
- معیر و مستعیر
- شرط
- مال باید با بقای اصل قابل استفاده باشد
- اثر
- مستعیر مالک مال نیست و باید عین آن را پس از استفاده یا عندالمطالبه مسترد کند
- مفاهیم نزدیک
- معیر، مستعیر، ید امانی
- مقابل
- اجاره که در برابر عوض است
- همخانواده
- عاریه، معیر، مستعیر
عاریه
- هممعنی نزدیک
- قرضِ استفاده، امانت برای انتفاع رایگان
- نوعی از
- عقد جایز و مجانی
- معنا
- قراردادی که به موجب آن معیر به مستعیر اجازه میدهد از عین مال او رایگان بهرهبرداری کند
- نمونهها
- امانتدادن خودرو برای یک روز یا واگذاری رایگان ابزار برای تعمیر
- اثر
- مالکیت عین منتقل نمیشود و مستعیر فقط در حدود اذن، حق استفاده دارد
- مفاهیم نزدیک
- معیر، مستعیر، ید امانی
- مقابل
- اجاره که در برابر اجرت است
- همخانواده
- عاریه، استعاره، معیر. مادهٔ ۶۳۵ عاریه را اجازهٔ انتفاع مجانی از عین مال تعریف میکند
نقشهٔ روابط
در روابطِ واژههای دیگر
اجاره (مفاهیم نزدیک) · اجاره (مقابل نسبی) · ودیعه (مفاهیم نزدیک) · حق انتفاع (مفاهیم نزدیک) · امانت (مفاهیم نزدیک) · اباحهٔ انتفاع (مفاهیم نزدیک) · عقد جایز (نمونهها) · معیر (مفاهیم نزدیک) · معیر (همخانواده) · عاریهٔ مضمونه (نوعی از) · عاریهٔ مضمونه (مفاهیم نزدیک) · عاریهٔ مضمونه (همخانواده) · قرض (مقابل) · مستعیر (مفاهیم نزدیک) · مستعیر (همخانواده) · عاریهٔ طلا و نقره (همخانواده) · شرط ضمان در عاریه (مفاهیم نزدیک) · شرط ضمان در عاریه (همخانواده)
مفهوم
عوضی ، استفاده کند. فهرست ۱ تعریف در قانون ۲ وجه نامگذاری ۳ ارکان ۴ ماهیت ۵ اقسام ۶ شرایط ۶.۱ شرایط عاریه دهنده ۶.۲ شرایط مالی که به عاریه داده شده ۷ شرط عوض ۸ ایجاد خسارت برای مستعیر ۹ ضمان مستعیر ۹.۱ شرط ضمان مستعیر ۱۰ رد عاریه ۱۱ مخارج انتفاع و نگهداری ۱۲ عاریه دادن مال مورد عاریه ۱۳ مستندات فقهی ۱۴ کتب مرتبط ۱۵ منابع تعریف در قانون ماده ۶۳۵ قانون مدنی ، عاریه را چنین تعریف کرده: «عاریه عقدی است که به موجب آن احد طرفین به طرف دیگر اجازه میدهد که از عین مال او مجاناً منتفع شود. عاریهدهنده را معیر و عاریهگیرنده را مستعیر گویند
مستندها
- مادهٔ 635 قانون مدنی
- مادهٔ ۲۸۱ قانون مدنی
- مادهٔ ۶۳۴ قانون مدنی
- مادهٔ ۶۳۵ قانون مدنی
- مادهٔ ۶۳۶ قانون مدنی
- مادهٔ ۶۳۸ قانون مدنی
- مادهٔ ۶۳۹ قانون مدنی
- مادهٔ ۶۴۰ قانون مدنی
- مادهٔ ۶۴۱ قانون مدنی
- مادهٔ ۶۴۲ قانون مدنی
- مادهٔ ۶۴۴ قانون مدنی
- مادهٔ ۶۴۶ قانون مدنی
- مادهٔ ۶۴۷ قانون مدنی
زیرمجموعهها و اقسام
مفهومِ کلیتر
مفاهیمِ مرتبط
مستعیر · معیر · منفعت · انتفاع · امانت
ترکیبهای ثبتشده
تفاوت قرض و عاریه · شرط ضمان در عاریه · واگذاری مال عاریه به ثالث
واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی میکند.
تعریف
عاریه در فقه و حقوق ایران به عقد جائزی گفته میشود که به موجب آن یک طرف عقد به طرف دیگر اجازه میدهد که در زمان معینی از عین مال او به رایگان استفاده کند. عاریه دهنده را معیر و عاریه گیرنده را مستعیر میگویند. هر چیزی که با استفادهاش اصلش از بین نرود میتواند موضوع عقد عاریه قرار گیرد.
منبع: ویکیپدیا — عاریه (CC BY-SA 4.0)
آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم
